Markiz'deki Kadın, Ayşe Övür'den okuduğum ikinci kitap oldu. Daha önce yazarın Botter Apartmanı kitabını okumuş ve çok sevmiştim. Bu kitapta da o ikonikleşmiş apartmana çokça atıf var.
1970'lerin başında, siyasi olayların çok olduğu, üniversitelerde olayların, sokaklarda silah seslerinin durulmadığı dönemde aşkı ile ailesi arasında bir seçim yapmak zorunda kalan Nilüfer'in hayatını okuyoruz. Başına ne geldiği bilinmeyen abisi Orhan'ı kurtarmak için nüfuzlu bir babanın oğluyla evlenmek zorunda kalan, bir anlamda kurban seçilen Nilüfer. Geride bıraktığı aşkı Selim, ailenin yükünü omzuna almak zorunda kalan ablası Leyla, hem var hem yok olan babası Asım Bey, evlatları için yaşayan annesi Aliye hanım. Bu kitapta mutlu bir hayata sahip biri yok aslında. En yoksulundan en varlıklısına kadar herkesin derin bir yarası var içinde. Bir köşesinden hayata tutunmaya, yaşadıklarını unutmaya çalışıyorlar. Ne kadar mümkün olabilirse. Muammer Bey dışında üzülmediğim tek bir kişi yoktu kitapta. Ha bir de o bakkal tabi. Seniha ve Orhan bu ülkede yitip giden onlarca gençten sadece ikisiydi isim olarak. Bugün hala bir şeylerin değişmemiş olması ne acı.
Toparlayacak olursam, dokunduğu hayatlarla ve anlattığı hikayelerle çok gerçek bir kitaptı Markiz'deki Kadın. Tavsiyemdir.
··
111 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.