Okurken sürekli büyük bir şey olacakmış gibi bekliyorsunuz ama olmuyor. Çünkü yazar size aksiyonu değil, beklemeyi, direnmeyi ve vazgeçmemeyi okutuyor. Hikâye çok sade. Öyle süslü cümleler, karmaşık karakterler yok. Ama tam da bu sadelik insanın içine işliyor. Kuraklık, açlık, yalnızlık… Bunlar öyle dramatize edilmeden anlatılıyor ki, etkisi daha sert oluyor. Yazar acıyı bağırarak değil, fısıldayarak veriyor. Ve o fısıltı insanın kafasında uzun süre kalıyor.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.