Yalnızlık nihayet geldi, tam da öngördüğüm
gibi; ağır, derin ve tuhaf bir şekilde değerli. Bunu kimseye açmadım. Gidişin korkunçluğunu görmek akıl hastalığı değildir, bunu anladım artık. Ait olamama
Öncelikle bu bir alıntı; kime ait olduğunu bilmiyorum. Gecenin ağırlaştığı bir saatte, zihnin gürültüsünün biraz çekildiği bir anda okunmasını; okurken Özgürüm – Haktan Altunkaya’yı arka planda tutmanızı naçizane öneririm. open.spotify.com/track/4etcRCDgo...
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.