Hani bir kitabı deli gibi merak edersin, kendini sevmeye koşullarsın, sonra okumaya başlayınca bi hayal kırıklığı yaşarsın ya... Hani o beklediğini bulamazsın... Hiçbir etki hissetmeden sadece bitirmek için okursun... Göğsüm daralıyor, yüreğim kanıyor, olmasaydı sonumuz böyle dersin... Ama sonunuz öyle olur...
Sebebi Faulkner değil. Sebebi hikaye de değil. Sebebi eserin biçimi de değil. Sebebi Murat Belge demeye de dilim varmıyor. Durumlar şöyle:
Eser bir çiftçi aileyi konu ediniyor. Ailenin annesi ölüm döşeğindeyken "beni köyümün yağmurlarında yıkasınlar" düsturuna uyarak memleketine gömülmeyi vasiyet ediyor ve biz kitap boyunca kadının naaşını millerce uzaktaki başka bir şehre taşıyan ailenin dramını okuyoruz. Konu güzel, peki.
Hikaye, ailedeki ve çevredeki kişilerin ağzından anlatılıyor ve biz bu dramda herkesin bakış açısını öğrenebiliyoruz. İşleniş de gayet iyi.
Gelgelelim çeviriye... Zaten zurnanın sipsisi burda kopuyor. Eserin İngilizcesinden anladığım kadarıyla yazar söz dizimiyle epey bi oynuyor. Karakterlerin eğitim ve bilgi düzeylerine, yaşlarına vesairelerine göre dil kullanımı değişkenlik gösteriyor. Karakterler pek de fasih bir İngilizce konuşmuyor çoğu zaman. E doğal olarak Murat Belge de metni Türkçeye bu şekilde aktarmak istiyor ve bence roman bundan dolayı okunmaz hâle geliyor.
Anladığım kadarıyla bu eser, birçok Türk okuyucusu tarafından sevilmiş. O yüzden siz bana bakmayın, elinize alıp kurcalayın, belki siz seversiniz.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.