Ocak ayının son kitabı olan Dördüncü Kanat benim için ilk sayfadan itibaren “hızla akan ama duygusunu da ihmal etmeyen” nadir fantastik romanlardan biri oldu. Ejderha binicileri akademisi fikri tanıdık gibi görünse de Rebecca Yarros bunu sert, acımasız ve sürekli tetikte olmayı gerektiren bir dünyayla besleyerek bambaşka bir noktaya taşıyor. Kitap, gücün yalnızca kasla değil zekâ, dayanıklılık ve hayatta kalma içgüdüsüyle de ilgili olduğunu sürekli hatırlatıyor.
Violet karakteri klasik “seçilmiş kişi” anlatısından biraz daha kırılgan; fiziksel zayıflıklarının farkında olması ama buna rağmen vazgeçmemesi hikâyeyi inandırıcı kılıyor. Onun korkuları, tereddütleri ve iç sesi okurla kolayca bağ kuruyor. Yan karakterler ve akademi içindeki rekabet ise kitabın tansiyonunu hiç düşürmüyor; her an bir şey olabilir hissi sürekli canlı tutuluyor.
Romantizm kısmı dozunda ama etkili: Ne hikâyenin önüne geçiyor ne de sönük kalıyor. Özellikle gerilimle iç içe ilerlemesi, ilişkileri daha gerçek ve sert hissettiriyor. Ejderhalar ise sadece “fantastik süs” değil; kişilikleri, seçimleri ve bağ kurma biçimleriyle hikâyenin kalbinde yer alıyor.
Genel olarak Dördüncü Kanat, okuru yormadan içine çeken, temposu güçlü, duygusu yerinde ve devam kitabını merak ettiren bir roman. Fantastik edebiyatta ejderhaları seviyorsan ve biraz da karanlık, tehlikeli bir atmosfer arıyorsan, bu kitap uzun süre aklında kalıyor.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.