Kitap genel olarak çok iyi de olsa benim için kitabın en çarpıcı kısmı sonu oldu. Henriette(kadın karakter) ölürken, o güne kadar savunduğu "sadece ruhsal aşk" fikrinin aslında onu ne kadar tükettiğini itiraf eder. Yani yazarımız Balzac,ruhsal aşkın çok yüce olduğunu ama insanı içten içe yiyip bitiren devasa bir yük olduğunu anlatmaya çalışır.
Özetle kitap boyunca aşk hep bir dua gibi, bir ibadet gibi ruhen yaşanır. Ama bu saflık, gerçek hayatın karmaşasına dayanamayacak kadar kırılgandır.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.