Zoraki bir yaşantının muğlak bir tedirginliği...Edebiyat
Bazen fazla farkındalık yük olurmuş insana. Özellikle de yazarlara atfedilen bir alışkanlıktır bu.Sıradan olsun olmasın her şeye anlam yüklerler.Kötü manada değil söylediğim mesela ressamlar da böyledir çoğunluğa göre normal gelen şeyler onlara anlamlı gelir,resmederler sonra bir bakmışsın herkes o dal parçasına hayranlıkla bakakalır. Peki neden daha önce üstüne basıp geçmiştiniz? Ressam olmasaydı şu anda göklere çıkardığınız belki bir çöp parçasından ibaret(!) olarak kalacaktı...Bazı yazarlar bundan nasibini alırken çoğu anlaşılmaya çalışılmaz bile...Örneğin yazarın anlam yüklediği bazen bir nergis olur bazen bir karga bazen de olur bir çorak arazi... Dersin bunun neresi anlamlı? Yazar der bu açıdan bak.O an anlarsın evet bu sıradan değil. Ama çoğu insan sığdır senin(yazarın) derinliklerine bakmak istemezler. Kolay olan su yüzündeki yanılsamalarla eğlendirirler gönüllerini... Sense yüzyıllardır batık bir geminin içindeki hazine parçalarını onlara göstermekle uğraşan bir dalgıçtan ibaretsindir...Belki de bulduklarını gösteremeden dalgalardan birine kapılacaksındır... Ne esef ki bu kitap da bunu anlatıyor... Yazarın derinliklerine inmeye karar verirseniz neden o alacakaranlıktan çıkamadığını çok net hissedeceksiniz...
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.