Uyumasam Delirecektim
Romanın başkahramanı Zamir, henüz altı aylık bir bebekken bir mülteci kampında meydana gelen patlama sonucu ağır yaralanmış ve yüzü paramparça olmuştur. "Zamir" ismi ona sonradan verilmiştir. Dil bilgisinde "ismin yerini tutan kelime" anlamına gelen zamir, karakterin belirsiz kimliğini ve herkesin yerine geçebilme potansiyelini simgeler. Zamir’in yüzü, çok sayıda estetik operasyon geçirmesine rağmen bir "maske" gibidir; bu durum ona hem bir korkutuculuk hem de bir gizem katar. Zamir, dünya genelindeki çatışmaları durdurmak için çalışan devasa ve çok güçlü bir kuruluş olan Birinci Dünya Barış Vakfı’nda görev almaktadır. Ancak bu vakıf, alışılagelmiş yardım kuruluşlarından çok farklıdır. Vakfın amacı sadece "barış" sağlamak değil, barışı bir "sektör" gibi yönetmektir. Vakıf, savaşları durdurmak için bazen rüşvet verir, bazen şantaj yapar, bazen de daha küçük bir savaşı tetikleyerek daha büyüğünü engellemeye çalışır. Barışın Endüstrileşmesi: Roman, barışın da tıpkı savaş gibi bir ticaret konusu olduğunu savunur. "Barışın gelmesi için kaç kişinin ölmesi gerekir?" gibi etik soruları sarsıcı bir şekilde sorar. Mülteci Sorunu: Zamir'in bir mülteci kampında doğmuş olması, küresel mülteci krizine ve bu insanların sistem içindeki "hiçliklerine" dikkat çeker. İnsan Doğası: Günday, insanın şiddete olan meyilli doğasını ve bu şiddetin modern kurumlar aracılığıyla nasıl "meşrulaştırıldığını" anlatır. Kimliksizlik: Zamir'in ne bir ailesi ne de gerçek bir yüzü vardır. O, modern dünyanın yarattığı "kimliksiz" insanın bir temsilcisidir. Romanın sonuna doğru Zamir, hizmet ettiği vakfın ve genel olarak dünyanın işleyişindeki mutlak ikiyüzlülükle yüzleşir. Hakan Günday, Zamir aracılığıyla okuyucuya şu karanlık gerçeği fısıldar: Modern dünyada barış, savaşın bitmesi değil, sadece daha kârlı bir şekilde yönetilmesidir. Hayatın bütün gerçeklerini yüzümüze vuran bir eser.
··
227 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.