Bir Tık Fazla Drama1000Kitap
İnsancıklar, Dostoyevski’nin “küçük insan” trajedisini anlatma denemesi ama ortaya çıkan şey çoğu zaman istemeden komik bir acındırma hâli. Mektuplaşmalar ilerledikçe dramatik etki artması gerekirken, tekrar eden yakınmalar ve aşırı duygusallık hikâyeyi yer yer karikatürize ediyor. Okur, üzülmekle gülmek arasında garip bir yerde kalıyor.
Karakterlerin çaresizliği gerçekçi; evet. Ama bu çaresizlik o kadar uzatılıyor ki bir noktadan sonra etki kaybediyor. Sürekli aynı duygular etrafında dönmek, trajediyi derinleştirmek yerine sıradanlaştırıyor. Dert büyük, anlatım ise fazla ajitasyonlu kalıyor.
Genç Dostoyevski’nin kalemi burada ham. İçtenlik var ama ölçü yok. Bu yüzden İnsancıklar, güçlü bir toplumsal eleştiri olmaktan çok, acının dozunu kaçırmış bir deneme gibi duruyor. İnsanı sarsmaktan ziyade “tamam, anladık” dedirten bir metin.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.