Kadının toplumdaki yerini irdeleyebilmek adına bir kadının sessizliğinin başrolde olduğu enteresan bir anlatı idi.
Adına bakarak aldanmayın. Kitabın odağında vejetaryenlik yok kesinlikle. Ataerkil bir toplumda, çocukluğundan itibaren insanın hayvanlığına fazlaca maruz kalmış ve çokça yorulmuş bir kadının, bir gün bir ağaç kadar özgür olabilmenin mümkünlüğüne inanıp bir karar almasıyla başlıyor hikâye. Ama hayatında bu karardan sonra da değişen pek bir şey olmuyor. Yine zorbalanıyor, yine kullanılıyor, anlaşılmaya çalışılmıyor bile. Sonuç olarak hiç yaşamadığı hayatından, yine sessizce ve oldukça dramatik şekilde vazgeçiyor.
Kitabı okuyacağımı söyledikten sonra kitaba dair olumsuz eleştriler duydum okuyan birkaç kişiden. Eğer çok uzun bir kitap olsaydı bu kadar olumsuz eleştiriden sonra büyük bir zaman dilimini riske atmamak adına okumamayı tercih ederdim muhtemelen. Ama kitap zaten çok kısa. Birkaç saat gibi kısa bir sürede bitti.
Bu eleştriler daha ziyade kitabın müstehcen bölümleri ile ilgiliydi.
Okurken bu eleştirileri haksız bulduğumu söyleyemem. Özellikle ikinci bölümde rahatsız edici düzeyde müstehcen sahneler kullanılmış. Aslında bir kadının bilinci tam yerinde değilken, sağlıksız olduğu apaçık ortadayken bile bir erkek tarafından, hiçbir değer yargısı göz önünde bulundurmaksızın kolayca kullanılabileceğini anlatmak istemiş yazar. Bunu yaparken de müstehcenliği biraz sanata bulamış. Hatta bitirdikten sonra baktım, bu bölümü özellikle estetik ve sanatsal açıdan öve öve bitiremeyenler olmuş. Benim sanat anlayışıma ve zevkime uygun düşmediği için sanırım(!) Bunu anlatmak için bu kadarına gerek var mıydı gerçekten diye sorgulamadan edemedim. Okurken rahatsız olsam da yazarın asıl derdini anlamak için kitabı bitirmek istedim.
Muhteşem bir kitap mı derseniz bence değil. İlginizi çektiyse Nobel’li bir yazardan bir kitap okumuş ve kendisini tanımak için denenebilir.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.