Arturo'nun yalnızlığı nasıl yüreğime dokundu kitabı okurken, ruhumu hüzün sardı.Yazarın okuru ilk sayfadan içine çeken bir anlatımı var. Şiirsel, akıcı bir dil ile merakla okutuyor kendini kitap.
İtalya'da küçücük bir adada (Procida),ada gibi yapayalnız büyüyen bir çocuk Artuto, köpeği, sandalı... Anne sevgisini hiç bilmediği gibi hayatına hiç kadın dokunmamış.Kadının sıcak yüreğini bilmeden "Oğlanlar Evi"diye anılan evde erkek hizmetkârı ve sürekli seyahate çıkan başına buyruk babası ile büyümüş.Ta ki babası ondan birkaç yaş büyük bir kızı Napoli 'nin kenar mahallesinden alıp ona üvey anne yapana kadar...Nunziata'nın gelişi ile yaşamı değişir Arturo'nun , duyguları karmaşıklaşır, sancılı bir büyüme ve alışma sürecine girer.Babası küçükken onun için bir kahramandır,yere göğe sığdıramadığı bir idole dönüşmüştür. Zamanla büyüklerin dünyasını tanıdıkça babasının içini de anlamaya başlar.
Arturo'nun büyümesi, yalnızlığı, kıskançlığı,gönül ilişkisi, sevdası, hayatı anlamlandırmaya çalışması, kendiyle mücadelesi, aldığı kararlar, babasının ev halkına olan ilgisizliği, hayatlarına hediye gibi gelen bir kardeş,baba kavramına atılan bir neşter, yaklaşan savaşın ayak sesleri...
Nunziata'nın yüreği, duyguları da çok güzel verilmiş, Arturo'nun psikolojisi, iç dünyası da oldukça güçlü ve çarpıcı bir şekilde aktarılmış.
Hoş kitaptı, etkileyici,merak uyandırıcı...
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.