İŞLENEN GÜNAHIN BEDELİ (SPOİLER)
Okuduğum edebiyat klasikleri arasından favori seçme şansım olsa gözüm kapalı Suç ve Ceza'yı seçerdim. Karakterleriyle, olay örgüsüyle ve felsefesiyle beni çok etkiledi. Raskolnikov'un hissettiği duyguları bir bir kendim de hissettim. Dilerseniz şimdi de roman hakkında ki görüşlerimi sizlere aktaracağım.
Cinayet
Raskolnikov cinayet işleyebilmek için kendince haklı sebepler arar. Kötü bir insanı ortadan kaldırmakla bir kahraman olacağını yahutta dünyaya iyilik yapacağını zanneder. Buradan da cinayet planını çok önceden yaptığını anlıyoruz elbette ama asıl soru şu: Neden bunu yaptı? Güç kazanmak istemesi başlıca bir sebep lakin sadece güç kazanmak için cinayet işlediğine inanmıyorum. Bence maddi zorlukları ve yaşantısı da bir sebepti. Üstüne üstlük Rodya acı dolu hayatını değiştirmek istiyordu. İyi bir hayata sahip olabilmek için yapılması zor şeylere cesaret göstermek gerektiğini düşünüyordu. İşte zor olan şeylerden birisi de cinayetti. Acı dolu bir hayat yaşamak istememesinin sebebi de Marmeladov'dur. Bilhassa Marmeladov'un acı dolu hayatı Rodya'yı çok etkiler. Kendi yaşantısına da çeki düzen vermezse hayatının Marmeladov'unki gibi sonuçlanacağını bilir. Yani gelecekte acı dolu bir hayatın kendisini beklediğini düşünür. Kah yaşantısını değiştirerek kah güç sahibi olarak iyi yerlere geleceğine inanır ve cinayeti işler.
Cehennem
Cinayetten sonra Raskolnikov hastalanır ve psikolojik olarak büyük bir çöküşe girer, paranoyaklaşır. İşlediği günahıyla yüzleşmek zorunda kalır. Bu kısımlar cehennemi tasvir etmektedir. Çevresindekiler cinayet hakkında konuştuklarında Rodya'nın ne kadar ürktüğünü fark etmişsinizdir. Açıkçası beni en çok geren kısımlar da burası olmuştur. Sürekli Rodya gibi ben de paranoyaklaştım ve "acaba birileri bir şeyler biliyor mu?" diye düşünüp durdum. Üstelik cinayetten sonra daha öfkeli bir kişiliğe evrilmeye başlar. Resmen eski Raskolnikov cinayetten sonra yok olmuşta bedenine başkası geçmiş gibidir. Kendinde ki değişimin farkına varır ancak gücünü sevmediği insanlara karşı kullanması da sonunu getirmiştir tabii... İroniktir ki cinayeti işlemeseydi çok daha iyi bir hayatı olacaktı. Ne kadar yanlış bir karar verdiğini kendisi de anlamış olmalı ama iş işten çoktan geçti artık...
İtiraf
Suçunu itiraf etmesiyle Rodya'nın da, kitabı okuyanların da ruhu rahatladı diye düşünüyorum. İtiraf ettiği an içime soğuk sular serpildi desem yalan olmaz. Hapishanedeyken Sonya'dan İncil istemesi ve kendini dine adaması da artık hayatında bir şeylerin sorumluluğunu almak istemesinden kaynaklanıyor. Bir nevi Rodya'nın yeniden doğduğuna tanık oluyoruz desek yalan olmaz. Hapishane kısımları da Hristiyanlıkta araf'ı temsil etmektedir. Bu dünyada günahının bedelini ödedikten sonra cennete gidecektir. Cennet ise Sonya'nın ta kendisidir. Ayrıca Rodya'nın kodesten çıktığını göremeden romanın bitmesi ve geri kalanının okura bırakılması da çok iyi bir seçimdir.
Velhasılıkelam okurken kitabın atmosferine kaptırıp gitmemek elde değil. Hala etkisinden de çıkabilmiş değilim... Dostoyevski'nin kaleminin ne kadar güçlü olduğunu da bir kez daha anlamış olduk.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.