Başlamak umuttur, bitirmek kabulleniş. Her başlangıcın bir sonu, her sonun da yeni bir anlamı vardır. Biten her şey, geride başka bir başlangıcın izini bırakır.
Yani biten herşey bitmez diyelim o zaman Tarık Tufan min da dediği gibi:
"Bir kapının eşiğinden geçtiğimiz anda her şeyi geride bırakabilseydik keşke. Kapıyı ardımızdan kilitlediğimiz anda bütün kötülükler ve uğursuzluklar dışarıda kalabilseydi ne güzel olurdu. İnsan her kapıya böylesi bir umutla elini uzatır ama unuttuğu bir şey var, o karanlık, vücudunun her bir hücresine ve ruhuna sirayet etmiştir bir kere."
Âşıklara Yer Yok s.115