Kelimeleriyle Sakinleştiren Bir Yol Arkadaşı: Var mısın?
Doğan Cüceloğlu ’nun 
Var mısın? ? kitabını bitirdiğimde içimde kalan duygu huzur ve huşuydu. Kendini geliştirmiş insanları anlatırken söylenen o cümleyi bu kitapta birebir hissettim: Yanındayken insanın içi sakinleşir, bir olgunluk çöker. Doğan Cüceloğlu ’nun kelimelerinde, üslubunda ve hayata bakışında tam olarak bu dinginliği buldum diyebilirim.
Var mısın? kitabı klasik anlamda bir kişisel gelişim kitabı değil. Yazar okura nasihat vermiyor; parmak sallamıyor, “bunu yapmalısın” demiyor. Bunun yerine sezdiriyor. Hayatın içinden örneklerle, kendi yaşadıklarıyla, çocukluğundan süzülen anılarla insanı düşünmeye davet ediyor. Okur olarak kendinizi savunmada hissetmiyorsunuz; aksine anlaşılmış hissediyorsunuz. Sanırım kitabın en güçlü yanı da bu.
Kelimelerin duygusunu hissedebilmek benim için çok kıymetlidir. Var mısın? ’ta yazılanları sadece okumadım, hissettim. Doğan Cüceloğlu hayatı bize olduğu gibi sunuyor; süslemeden, yüceltmeden ama derinliğini kaybettirmeden. Bu yüzden kitap boyunca sık sık durup düşündüm, kendime döndüm. “Ben bu noktada neredeyim?” sorusu eşlik etti okumama.
Kitapta 
Deniz Bayramoğlu ile yapılan röportajların yer alması metni daha da samimi ve gerçek kılmış. Okurken kendimi bulduğum, “ben de böyle hissediyorum” dediğim çok an oldu. Kendimde uygulayabileceğim, hayatıma katabileceğim şeyler görmek kitabı benim için daha da değerli hâle getirdi.
Doğan Cüceloğlu ’nun kitapta bahsettiği okuduğu kitaplar ve izlediği filmler de ayrıca dikkatimi çekti. Birçoğunu daha önce okumuş ya da izlemiş olmam aramızda görünmez bir bağ kurdu. Okumadıklarım için ise notlar aldım. Bu yönüyle kitap sadece düşünsel değil, kültürel olarak da besleyici.
Yakın zamanda kaybettiğimiz Doğan Cüceloğlu’nu rahmetle anıyorum. Fotoğraflarına baktığımda bile yüzünde o tatlı, minnoş, zarif beyefendi hâlini görmek mümkün. Kendini geliştirmiş bir insanın duruşunu, dinginliğini ve iç huzurunu yansıtıyor. Onu okurken “evet, böyle biri örnek alınabilir” diye düşündüm. Bu hissi okura geçirebilmek her yazarın harcı değil.
Bu yıl okuma yolculuğumda kişisel gelişim kitaplarına da yer verme kararı aldım. Çünkü sadece roman okumak yetmiyor. Romanlar hayatı anlatır, örnekler sunar; ama kişisel gelişim kitapları insanın kendisine dokunur.
Var mısın? perspektifimi genişletti, düşünme biçimimi hızlandırdı ve zihnimi diri tuttuğunu hissettirdi.
Sonuç olarak bu kitap, okunup kenara bırakılacak bir eser değil. Kitaplıkta yeri olan, dönüp dönüp bazı sayfalarına bakılacak bir kitap. “Kendime de bir şeyler katmak istiyorum” diyen herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
İyi ki yazılmış, iyi ki okunmuş.
İyi ki bu dünyadan geçtin Doğan CüceloğluKişisel Gelişim
Doğan Cüceloğlu ’nun Var mısın? ? kitabını bitirdiğimde içimde kalan duygu huzur ve huşuydu. Kendini geliştirmiş insanları anlatırken söylenen o cümleyi bu kitapta birebir hissettim: Yanındayken insanın içi sakinleşir, bir olgunluk çöker. Doğan Cüceloğlu ’nun kelimelerinde, üslubunda ve hayata bakışında tam olarak bu dinginliği buldum diyebilirim.
Var mısın? kitabı klasik anlamda bir kişisel gelişim kitabı değil. Yazar okura nasihat vermiyor; parmak sallamıyor, “bunu yapmalısın” demiyor. Bunun yerine sezdiriyor. Hayatın içinden örneklerle, kendi yaşadıklarıyla, çocukluğundan süzülen anılarla insanı düşünmeye davet ediyor. Okur olarak kendinizi savunmada hissetmiyorsunuz; aksine anlaşılmış hissediyorsunuz. Sanırım kitabın en güçlü yanı da bu.
Kelimelerin duygusunu hissedebilmek benim için çok kıymetlidir. Var mısın? ’ta yazılanları sadece okumadım, hissettim. Doğan Cüceloğlu hayatı bize olduğu gibi sunuyor; süslemeden, yüceltmeden ama derinliğini kaybettirmeden. Bu yüzden kitap boyunca sık sık durup düşündüm, kendime döndüm. “Ben bu noktada neredeyim?” sorusu eşlik etti okumama.
Kitapta Deniz Bayramoğlu ile yapılan röportajların yer alması metni daha da samimi ve gerçek kılmış. Okurken kendimi bulduğum, “ben de böyle hissediyorum” dediğim çok an oldu. Kendimde uygulayabileceğim, hayatıma katabileceğim şeyler görmek kitabı benim için daha da değerli hâle getirdi.
Doğan Cüceloğlu ’nun kitapta bahsettiği okuduğu kitaplar ve izlediği filmler de ayrıca dikkatimi çekti. Birçoğunu daha önce okumuş ya da izlemiş olmam aramızda görünmez bir bağ kurdu. Okumadıklarım için ise notlar aldım. Bu yönüyle kitap sadece düşünsel değil, kültürel olarak da besleyici.
Yakın zamanda kaybettiğimiz Doğan Cüceloğlu’nu rahmetle anıyorum. Fotoğraflarına baktığımda bile yüzünde o tatlı, minnoş, zarif beyefendi hâlini görmek mümkün. Kendini geliştirmiş bir insanın duruşunu, dinginliğini ve iç huzurunu yansıtıyor. Onu okurken “evet, böyle biri örnek alınabilir” diye düşündüm. Bu hissi okura geçirebilmek her yazarın harcı değil.
Bu yıl okuma yolculuğumda kişisel gelişim kitaplarına da yer verme kararı aldım. Çünkü sadece roman okumak yetmiyor. Romanlar hayatı anlatır, örnekler sunar; ama kişisel gelişim kitapları insanın kendisine dokunur.
Var mısın? perspektifimi genişletti, düşünme biçimimi hızlandırdı ve zihnimi diri tuttuğunu hissettirdi.
Sonuç olarak bu kitap, okunup kenara bırakılacak bir eser değil. Kitaplıkta yeri olan, dönüp dönüp bazı sayfalarına bakılacak bir kitap. “Kendime de bir şeyler katmak istiyorum” diyen herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
İyi ki yazılmış, iyi ki okunmuş.
İyi ki bu dünyadan geçtin Doğan Cüceloğlu·
151 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.