Bir ailenin Asya’dan Batı Afrika’ya, oradan da Kanada ve İngiltere’ye uzanan dört kuşağının yaklaşık yüz yıla yayılan hikayesi “Bir Yangının Tarihçesi”. Hint asıllı Kanadalı yazar Janika Oza bu ilk romanı için ailesinin hikayesinden esinle yola çıkmış ama çokça arşiv taraması da yapmış, başka tanık ifadelerini de eklemiş.
Yirminci yüzyılın başlarında Hindistan’da açılıyor hikaye; çok yoksul ve babasız bir çocuğun para kazanabilmek umuduyla Afrika’daki İngiliz sömürgelerine demiryolu inşaatında çalıştırılmak üzere yola çıkmasıyla başlıyor. Sonrasında onun çocuklarının ve torunlarının sömürge yönetimi ve askeri diktatörlük derken göçlerle şekillenen hayatlarıyla devam ediyor. Arka planda ailenin hikayesine çok güzel yedirilmiş tarihi olayları okuyoruz: Hindistan’ın bağımsızlığını kazanması, Pakistan’ın ayrılması, Afrika’daki İngiliz sömürgelerinin bağımsızlık mücadelesi ve güya bağımsızlıklarını kazandıktan sonra görünmez iplerle bağlı kalabilmeleri için çıkarılan karışıklıklar, çatışmalar film gibi akıp gidiyor.
Göçlerin kuşaktan kuşağa yayılan etkilerini görüyoruz her şeyden önce. Aidiyet, kimlik, kültür, yabancılaşma, ötekileşmeyi ve tüm bunların farklı kuşaklarca nasıl yaşandığını çok güzel anlatmış Oza. Gitmekle kalmak arasında sıkışıp kalmayı; ardında bıraktıklarını, kopmayı ve kopamamayı, kök salmayı ve tam tersine köklerinden kopup başka bir mozaiğin parçası olabilmeyi düşünüyorsunuz okurken. Ben çok seviyorum bu temalarda yazılan kitapları.
Yazarın dili sadece ve oldukça akıcı; okurken sizi alıp götürüyor. Kusursuz bir roman mı, değil. Bence ilk iki kuşağın hikayesi daha çok derinleştirilmeyi hak ediyor mesela. Keza yazarın anlatımının da ilerledikçe daha oturduğunu, güzelleştiğini düşünüyorum. Ama bunlara rağmen çok güzel bir roman. Kuşaklara yayılan aile hikayelerinden ya da tarihi/siyasi olayların arka planda olduğu kurgulardan hoşlananların çok seveceğini düşünüyorum. Yer yer Jhumpa Lahiri’nin “Adaş” romanını da anımsattı. Ben büyük keyifle okudum.
·
1.777 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
