Bu kitap için ilk söyleyebileceğim şey içimi sıcacık eden ama bir yandan da sızlatan bir yanı olması… Çok içten, çok bizden, çok tanıdık… İki bambaşka yalnızlığın buluşup birbirine ışık olması belki…
Meltem’in kimsesizliği çok zorlayıcı ve ürkütücüydü. Çaresizdi, kendi seçmemişti ve hak etmemişti ama kim hak eder ki zaten… Sonunda kendini yuvasında hissedebilmesi çok iyi geldi, derin bir oh çektirdi bana.
Selime teyzenin yalnızlığı ise daha seçilmiş daha bencilce bir yalnızlıktı bence, tabii ki onu o noktaya getiren haklı sebepleri de vardı ama yine de hayatı boyunca hep kendini daha çok düşünmüş, başkalarının en çok kendini düşünmemesini içerleyip, küsmüş de yalnız kalmıştı bana göre.
Yazarın diline gelecek olursak her zamanki gibi okuyucunun başını okşarcasına tatlı ve akıcıydı. Şermin Yaşar benim için her konuda tavsiyesini isteyeceğim, hep yanımda, hayatımda isteyeceğim güvenli bir sığınak gibi.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.