Ermiş'in Aşk Mektupları bir solukta biten, tadı damağımda kalan bir kitaptı. Halil Cibran belki de "Ermiş" kitabından dolayı çok başka, tanrısal bir yere koyduğum bir yazardı benim için... Herhangi bir insan gibi aşk acısı çekmesi, aşkını ifade etmek istemesi bu sebeple okumadan önce tuhaf gelmişti fakat hissettiği ve ifade ettiği duyguların sadece anladığımız anlamda aşk olmadığını, çok derin ve içsel bir yolculuk olduğunu fark ettim okuduğumda. Düşüncelerinin, sevdiği kadınla paylaşılıp tartışıldıkça nasıl derinleşip, genişleyip, yerleştiğini gördüm ve aşkın tam da böyle, aslında insanı kendisine yaklaştırması ve büyütmesi
gerektiğini, başka türlüsünün bencillik ve ego savaşından başka bir şey olmayacağını dişündüm.
Hep başucumda tutup,dönüp dönüp
okumak isteyeceğim bir kitap oldu benim için.