BİR 'YUNUS' ROMANI: OD1000Kitap
Nasıl başlasam bilemiyorum.
Gönül telimi titreten bir kitap oldu doğrusu. Çokça etkiledi gerçekten. Okumaya başladıktan sonra bir baktım ki Yunus ilahileri dinleyip Yunus şiirleri okumaya başlamışım. Ama öyle kendiliğinden oldu ki bu... Sanki Yunus'a derviş olmak için yola çıkmışım gibi.
Kitaptan önce âbide pek hayranlık duymaz Allah razı olsun der geçerdim sadece. Hayranlığım âlime ve bilgiye idi. Bir gün olmak istediğim seviye de âlimlikti. Ancak okudukça anladım ki âbid olunmadan âlim olunmuyor. İnsan Allah için öğrenmeli,bildiğini de Allah için kullanmalı ki ilmi ibadete dönsün; bildiğini kötülükte kullanmasın.
Bir çocuk da elbet bilebilir bunu ama önemli olan hissetmek. Kötü kötülüğün kötü olduğunu bilmiyor mu? Elbet biliyor. Ama hissedemediği için devam ediyor.
Neyse... İskender Pala dilinden çıkayım :D
Kitap Yunus'u ve Yunus'un dönemini oldukça güzel işlemiş. Yer yer insan tıkanıyor gibi hissetse de esasında asıl üstüne düşünecek paragraflar onlar diye düşünüyorum. Muhtemelen yazarken yazarı en çok zorlayan yerler de onlar olmuştur. Çünkü her cümlesi bir hikmet üzerine yazılmış satırlar...
Kitapta olay örgüsü gereği olanları sadece Yunus Emre ve oğlu İsmail (Samuel)'in ağzından dinleyebiliyoruz. Birazcık da Molla Kasım'ın ağzından işte... Ama ben Sitare (Elif)'nin,Satı Nine'nin,Abakay Derviş'in ve belki dahasının ağzından da dinlemek isterdim. Özellikle Sitare'nin... Okurken onların hikayesini eksik dinlemiş gibi hissettim. Ama olsun,kitap gerçekten hem keyif verdi hem de ruhuma dokundu. Kesinlikle tavsiye ederim.
Son olarak bir Yunus şiiri bırakarak bitireyim zira olmazsa olmaz:
Ben dervişim diyene, bir ün edesim gelir
Seğirdüben sesine, varıp yetesim gelir
Sırat kıldan incedir, kılıçtan keskincedir
Varıp anın üstüne, evler yapasım gelir
(...)
Derviş Yunus bu sözü, eğri büğrü söyleme
Seni sigaya çeken bir Molla Kasım gelir
İskender Pala 
Od 
Sıla Akıncı
İskender Pala Od Sıla Akıncı·
50 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
