Sabahattin Ali’nin kaleminden yazılmış bu öykü kitabında; Arabalar Beş Kuruşa adlı öyküde mektep arkadaşı olan ancak biri fakir biri zengin iki küçüğün kısacık bir anını okuyoruz. Kalbimi kırdı ve diğer öyküye geçerden durup durup fakir çocuğu düşündüm. İkinci öykü olan Ayran ise, anneleri tarafından ıssız bir yerdeki kulübelerine terk edilmiş küçücük üç çocuğu ve diğer ikisini doyurmak için saatler süren yolları yürüyerek giden gelen ağabeylerinin öyküsünü okuyoruz. Üçüncü ve son öykü ise Sırça Köşk. Bunu zaten kendi adıyla çıkmış olan diğer öykü kitabında da okumuşsunuzdur. Sırça Köşk’ü anlatmayacağım, alıntılayacağjm:
“Sakın tepenize bir sırça köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeter.”
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.