Kitap boyunca yaşlı adam tek bir iddiayı savunuyor: İnsan, tüm eylemlerini yalnızca kendi ruhunu tatmin etmek için yapar. Ahlak, vicdan, özgür irade ve eğitim gibi kavramlar bu bakış açısıyla ele alındığında, insanın en doğru sandığı kararların bile dış etkenlerle şekillendiği görülüyor.
İnsan, kitapta baştan sona bir “makine”ye benzetiliyor. Başta bu düşünceyi reddeden genç adam, hikâyenin sonunda bunu kabullenmeye başlıyor. Twain, insanın kendini hayvanlardan üstün görme eğilimini de sorgulayarak, okuru rahatsız edici ama dürüst bir yüzleşmeye davet ediyor.
İnsan Nedir, rahatlatan değil; insanı olduğu yerden aşağı indiren, düşünmeye zorlayan bir kitap. Okuyup geçilmez, okunduktan sonra zihinde kalır.
·
273 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.