MerhametÇizgi Roman
Bu kadar masum başlayan bir hikâyenin beni korkudan yutkunduracak bir noktaya sürükleyeceğini gerçekten hiç düşünmemiştim. Özellikle o dehşet verici ölüm sahnelerinin çizimleri inanılmaz etkileyiciydi. Tek koluyla bir adamın vücudunu ortadan ikiye ayırdığı sahne hem şok edici hem de görsel açıdan fazlasıyla güçlüydü.
Hikâyedeki o “hanımefendi nezaketi” ve sahte sakinlik hissi yaratan tiyatral anlar ise aslında çok akıllıca bir tercih. Yüzeyde yalanlar, kibarlık ve bastırılmış gerçekler varken, arka planda yaklaşan korkunç olayları daha da merak edilir hâle getiriyor. Okurken sürekli şu düşünce oluşuyor: “Bu yalanların arkasından kim bilir nasıl bir felaket çıkacak?” İlk sahnede yaşanan olaylar da bu merakı iyice körüklüyor ve hikâye sizi bu gerilimle akıp giden bir tempoya sokuyor.
Karakterleri de ayrıca sevdim. Hem duyguları yapay durmuyor hem de kişilikleri net bir şekilde yansıtılmış. Özellikle İngiliz kraliyet tarzı atmosfer kullanılan hikâyelerde karakterleri akılda tutmak bazen zor olur, ama burada her biri kolayca hatırlanabiliyor. Bu da hikâyeye bağlanmayı ciddi anlamda kolaylaştırıyor.
Kısacası; zarif görünen yüzeyin altında saklanan vahşeti adım adım hissettiren, gerilimini merak üzerinden kuran ve bunu güçlü çizimlerle destekleyen etkileyici bir hikâyeydi.
İyi okumalar dilerim.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.