Oscar Wilde'dan Dorian Gray'in Portresi, Mutlu Prens, Önemsiz Bir Kadın,
Reading Hapishanesi Baladı kitaplarını okudum ve dördünü de ikişer defa okudum, o yüzden aforizmaları da tanıdıktı. Tabii çeviri kaynaklı bazılarını tanıyamamış olabilirim.
Acayip bir insan. Evet, doğru, haklı, yok ya , o tam öyle değil diyerek okudum. Her şeyden biraz.
Yazdıklarına bakınca ne olduğunu anlıyorsun, sonra okuyunca kendimi linç etmeyim; kim olduğunu demek istedim.
Çoğu tespitinin altına mühür vurulur; özellikle kadınlar ve erkekler ve savaş ve amerika ve kitaplar ve her şey için söyledikleri...
Minicik bir şey söyleyeyim sadece, Oscar Wilde Kadın gibi hissetmeyi biliyor; ama kadın gibi düşünmeyi bilmiyor.
"Dünyada çok yakından tanımak istediğim tek kişi benim." demekle de noktayı koymuş zaten. Uzun uzun yazmaya gerek yok, düz bir aforizmalar kitabı onu tanımak anlamak için yeterli değil, bunları kitapların içinde okumak anlam katıyor. Tanımaya gerek var mı? Bilmem ne kadar gereksiz insan hevesinde olunduğuna bağlı değişir. Oscar WİLDE gereksiz demiyorum, ihtiyaç olmayan herkes gereksizdir. Onu diyorum.
Genel olarak kendi kendine yeten biri olmuş sözlerine bakılırsa ki bazı tercihleri de bunu gösteriyor, ama başına gelenlere bakınca tek başına da yapamamış gibi. Aforizmik okuyunca ooo ne adammış denmesin diye yazdım, yazıldığı gibi okunmaz her şey, yaşandığı gibi okunan şeye hayat denir.
Ve benim hayattan anladığım da şu oldu, şimdilik; İnsan kendi davranışlarına dahi tam hükmedemiyorken başkalarının üzerinde böyle bir gücü olduğunu düşünmemeli. Hiçbir zaman hiç kimsenin anne baba buna dahildir, önceliği siz değilsinizdir, siz olabilirsiniz ama hisleriniz değildir. Umarım anlatabilmişimdir. Ben sevildiğimi düşündüğüm her gün yıkıldım. Artık öyle düşünmüyorum ve yıkılmaya da bir son verdim. Herkes bensiz yaptı, yapar. O zaman azıcık sevgisini kendisine saklayabilir artık.
Misal, annem babam benim için bir şey yapmasın, Allah razı olsun beni bu yaşa getirdiler, gerisi ben de olsun. Sözde beni değil, özde hislerimi düşünsünler. Kardeşlerim arkamda durmasın, yanımda olsun. Beni çok mu sevdin? Bu güne kadar hissetmedim, bundan sonra da okumak istemem. Aynada kendi yüzüne bakamayan benim hayalime bakmasın vs vs . Söz uçar yazı kalır demişler, his uçtu acı kaldı derim.
Oscar Wilde ne yaşadı bilmiyorum ama hayat biricik ve dünya iğrenç bir şekilde dönerken ben herkese karşı umudumu yitirdim. İnsanın her şeyi gider, ama emek var ya emek o hiç olunca kahır o zaman başlıyormuş. En tiksindiğim şeyi yaazacağım buraya; öyle biri olmasın diye emek verdiğim insanın çürümesini izlemek. Öyle değil ya, sevdiğin kadar sevilmiyorsun , önemsediğin kadar da değer görmüyorsun.... Valla bu alemde bana da hayal kırıklığı düştü ne diyeyim.
"O kadar zekiyim ki bazen söylediklerimden hiçbir şey anlamıyorum."
diyerek kapatayım.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.