65 sayfalık bu kısa tregedya eseri, içinde kesinlikle tahmin ettiğimden çok daha fazla insana dokunmayı başarıyor. Kral Oidipus'u okuduğumda ilk tragedyamı okumuştum ve çok etkilenmiştim. Bu eseri de okurken ister istemez hem yazarının aynı olması, hem de bunun bir devam hikayesi niteliğinde olmasından dolayı ister istemez kıyas yapıp eseri biraz beğenemeyeceğimden korkuyordum. Ama hiç öyle birşey olmadı. Eserde tragedyalar tiyatroda oynanmak için yazıldığından dolayı olabilir ama sahneleri aklımda direkt canlandırabilmek çok hoşuma gitti.