Yazarın okuduğum ikinci kitabı. Okuduğum ilk kitabı 
Unutma Beni Apartmanı idi ve tam bir zaman kaybıydı. 
Dokunmadan’a başladığım vakit ilk yirmi otuz sayfa umut vadetmişti fakat sonrası hüsran oldu. Bu hüsranımın başlıca sebeplerini sıralamaya çalışacağım: Öncelikle seçilen konu daha maharetli bir elde felsefe ve psikoloji düzleminde işlense ortaya mükemmel bir eser çıkarabilirdi fakat öylesine sığ ifadeler mevcut ki okurken derine inmek yerine yüzeyde sıkışıyorsunuz. Adalet’in çocukluğunda sözlük okuyan bir karakter olduğunu bize hissettirmek için bağlamda sırıtan ağdalı birkaç kelime kullanmaya bana kalırsa gerek yoktu. Bundan sonrasında süprizbozan olacak. Adalet o gece babasının başkası ile yakınlaştığını gördüğünde mutfakta yanında bir karaltı vardı fakat kimdi, neydi sonrasında bu kişiye hiç değinilmedi, ortaya bir silah çıktı ama patlayamadı. Yazar Hülya ve Sadi konularında bizim aklımızla oyun oynamak istedi ama basit oyununa bizi dahil edemedi bu akıl oyunundan keyif almadım ve son olarak romanın nihayete ermesi ise tam bir klişe idi. Hayır bir de kurgunun içerinde bana kişisel gelişim önerilerinde bulunuyor. Eğer ki bu kitap başarıya ulaşmış olsaydı Adalet o sözleri söylemeden o bölüm hiç yazılmadan biz o dersleri çıkartırdık. Yazarın kitapta yakın tarihimizde yaşanan bazı olayları vermesi de yine edebilikten ve sanattan uzak bir halde sadece yazmak için yazdığı hissi doğruyor.
Unutma Beni Apartmanı idi ve tam bir zaman kaybıydı. Dokunmadan’a başladığım vakit ilk yirmi otuz sayfa umut vadetmişti fakat sonrası hüsran oldu. Bu hüsranımın başlıca sebeplerini sıralamaya çalışacağım: Öncelikle seçilen konu daha maharetli bir elde felsefe ve psikoloji düzleminde işlense ortaya mükemmel bir eser çıkarabilirdi fakat öylesine sığ ifadeler mevcut ki okurken derine inmek yerine yüzeyde sıkışıyorsunuz. Adalet’in çocukluğunda sözlük okuyan bir karakter olduğunu bize hissettirmek için bağlamda sırıtan ağdalı birkaç kelime kullanmaya bana kalırsa gerek yoktu. Bundan sonrasında süprizbozan olacak. Adalet o gece babasının başkası ile yakınlaştığını gördüğünde mutfakta yanında bir karaltı vardı fakat kimdi, neydi sonrasında bu kişiye hiç değinilmedi, ortaya bir silah çıktı ama patlayamadı. Yazar Hülya ve Sadi konularında bizim aklımızla oyun oynamak istedi ama basit oyununa bizi dahil edemedi bu akıl oyunundan keyif almadım ve son olarak romanın nihayete ermesi ise tam bir klişe idi. Hayır bir de kurgunun içerinde bana kişisel gelişim önerilerinde bulunuyor. Eğer ki bu kitap başarıya ulaşmış olsaydı Adalet o sözleri söylemeden o bölüm hiç yazılmadan biz o dersleri çıkartırdık. Yazarın kitapta yakın tarihimizde yaşanan bazı olayları vermesi de yine edebilikten ve sanattan uzak bir halde sadece yazmak için yazdığı hissi doğruyor.
·
87 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.