o’farrell’ın tarihi bir olayı alıp, olayın içinde bulunan ancak ilk bakışta dikkatini çekmeyecek birini yakalayıp, o tarihe bizi o kişinin gözünden götürmesine bayılıyorum. evlilik portresi’nde de böyle yapmıştı diğer kitapları da böyle mi merak ediyorum gerçekten. sonunu bilerek başlatıyor seni hikayeye ama yine de bir şekilde boğazını düğümlemeyi başarıyor, biliyor olman acıyı hafifletmiyor. muazzam yetenek gerçekten. dili ağdalı bir dil bence bu hanımefendinin diğer kitaba da yorum yaptığımda benzer şeyden bahsetmiştim yanlış hatırlamıyorsam çok yoğun bir dili var hakkaten ama hamnet’te beni rahatsız etmedi. pirenin yolcuğu bile yakaladı bir şekilde. o masalsı tondan dolayı olabilir. özetle, tutkulu bir ell mezunu ben hamnete bayıldım filmi bir an önce görmek istiyorum