Carla sana laflar hazırladım
Şilili şair son zamanlarda benim kalbimi en çok okşayan kitaplardan biri oldu. Bazen bazı hikayeler bitince insanın yüzünde bir gülümseme oluşur. Şilili Şair işte tam da böyle bir kitaptı. Bazı yerlerde Murakami esintisi hisseder gibi olsam da tam olarak öyle de değil. Favori yazarlarım arasına girdi Alejandro Zambra. Su gibi duru bir anlatımı ve akıp giden cümleleri ile popüler/klasik kültür göndermeleri ile kesinlikle çok sevdim.
Tabii kitabın bazı yerlerinde saç baş yoldum ama konumuz bu değil.
Şilili Şair bir ailenin (?) hikayesini bize dört bölümde anlatıyor. İlk bölüm Carla ve Gonzalo’nun ergenlik dönemlerindeki ilişkilerine odaklanıyoruz. İkinci bölüm Gonzalo ve Carla’nın yıllar sonra tekrar karşılaşmaları ve ciddi bir ilişkiye başlamalarını anlatıyor. Gonzalo burada baba olmak için kan bağından öte sevginin bağlayıcı olduğunu anlatıyor. Markette üvey oğlu Vincent için kasiyere “arkadaşım” dedikten sonra üvey baba araştırması yapması muazzamdı. Ayrıca bir yazar olarak bence en kalp kırıcı sahnelerden biri yine bu bölümde Carla’ya kendi şiirlerini okurken kadının tepki vermemesi üzerine başkalarının şiirlerini ezberden okuması ve Carla’nın bunları çok Gonzalo’nun sanarak beğenmesi aşırı kalp kırıcı. Tabii sonunda Gonzalo’ya yapılan da.
Üçüncü bölüm Vincent’in hayatına onun hiç bilmeden üvey babası Gonzalo’nun izinden giderek şair olmasına odaklanıyoruz. Pru ile tanışarak Pru sayesinde Şilili şairlerin, diktatörlük sonrası Şilili insanların hayatlarına dair muazzam bir dalış gerçekleştiriyoruz.
Dördüncü bölüm ise kavuşum bölümü. Burada özellikle Gonzalo’nun, Vincent ile ilgili düşünceleri net gözlerimi doldurdu. Tekrar yan yana gelmeleri, gittiği için Vincent’in Gonzalo’yu suçlamasına rağmen onu ne kadar özlediği. İnanılmaz güzel bir anlatımla sanki gerçekten karakterlerin ağzından anlatılmış gibi bir his verdi.
Kısacası Şilili Şair bu yıl enlerimden olacak gibi.
Sevgilerimle
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.