SPOİLER İÇERİR!
Okuduğum kitaplar arasında kesinlikle okunması için şiddetle önerdiğim bir kitap olmamıştı ama bu çok güzel bir kitaptı :)
Bazı kitaplar okunur ve biter, bazıları ise Mekong Nehri'nin suları gibi zihninizde akmaya devam eder. Marguerite Duras, 'Sevgili'de bize sadece yasak bir aşkı değil; yaşlanmanın, arzunun ve bir daha asla geri dönmeyecek olan o ilk gençlik anının melankolisini sunuyor.
Kitabı okurken en çok şunu fark ettim: Bir insana verilen değer, bir ırk veya kültür ile sınırlandırılmamalı. Sevginin her türlü toplumsal engeli aşarak, her yerde ve her zaman karşımıza çıkabileceğini bu hikayeyle daha iyi anladım.
Aile içindeki dengeler de beni çok düşündürdü. Annenin erkek çocuklarına verdiği o aşırı değer, kızın hayatında büyük bir boşluk yaratmış. Belki de bu yüzden, Çinli sevgilisinde sadece bir "sevgili" değil, annesinden göremediği o kıymeti ve sığınağı aradı.
Kızın adama "seni sevmiyorum" demesi aslında kendi kalbine ördüğü bir duvardı. Ancak yıllar sonra, gemiyle uzaklaşırken dökülen o yaşlar ve kitabın sonundaki o meşhur telefon konuşması her şeyi kanıtladı: Bazı aşklar "sevmiyorum" dense de bitmiyor, aksine zaman geçtikçe daha da devleşiyor.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.