Zuhal..
@Zuhalizm24
𝙅𝙞𝙮𝙖𝙣 𝙙𝙞𝙗𝙚 𝙠𝙪 𝙧𝙤𝙟𝙚𝙠 𝙗𝙚...
37 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı kitapları okumak için sayfaları çevirmek yetmez; hayatın o sayfaların arasındaki duyguları size önceden öğretmiş olması gerekir. Martin Edeni okuduğumda anladım ki; bazı eserler için "geç kalmak" diye bir şey yoktur, sadece "tam zamanında" buluşmak vardır. Eğer daha önce okusaydım, belki sadece bir başarı hikayesi görecektim. Oysa şimdi, fikirlerimin oturduğu ve hayatı daha geniş bir perspektiften kavradığım bu dönemde; Martin’in her sancısını, her fikri değişimini kendi içsel yolculuğumla bağdaştırabiliyorum. Kitap bana şunu gösterdi: Kişiliğin tam oturması, sadece okumakla değil, o bilgiyi hayatın hırsları, hayal kırıklıkları ve pişmanlıklarıyla harmanlamakla oluyor. Martin’in yaşadığı o devasa dönüşüm, sadece sınıf atlama çabası değil; hayatı, insanları ve sahtelikleri anlama sürecidir. Her şeyi anladığınız o an, bazen en ağır yükünüz haline gelebiliyor. Hayat, bir şeyleri kavramak için mutlaka bir "yaşantı" talep ediyor. Martin’in hırsı ne kadar büyükse, ulaştığı yerdeki boşluk hissi de o kadar derin. Bu roman benim için sadece bir kurgu değil; alınan derslerin, ödenen bedellerin ve "keşke"lerle "iyi ki"ler arasındaki o ince çizginin bir aynası oldu.
Kürtçe şarkılarda seviyorum seni…
Zamanlar ötesinden gelen
Toprak kokusunda seviyorum seni…
SPOİLER İÇERİR!
Okuduğum kitaplar arasında kesinlikle okunması için şiddetle önerdiğim bir kitap olmamıştı ama bu çok güzel bir kitaptı :)
Bazı kitaplar okunur ve biter, bazıları ise Mekong Nehri'nin suları gibi zihninizde akmaya devam eder. Marguerite Duras, 'Sevgili'de bize sadece yasak bir aşkı değil; yaşlanmanın, arzunun ve bir daha asla geri dönmeyecek olan o ilk gençlik anının melankolisini sunuyor.
Kitabı okurken en çok şunu fark ettim: Bir insana verilen değer, bir ırk veya kültür ile sınırlandırılmamalı. Sevginin her türlü toplumsal engeli aşarak, her yerde ve her zaman karşımıza çıkabileceğini bu hikayeyle daha iyi anladım.
Aile içindeki dengeler de beni çok düşündürdü. Annenin erkek çocuklarına verdiği o aşırı değer, kızın hayatında büyük bir boşluk yaratmış. Belki de bu yüzden, Çinli sevgilisinde sadece bir "sevgili" değil, annesinden göremediği o kıymeti ve sığınağı aradı.
Kızın adama "seni sevmiyorum" demesi aslında kendi kalbine ördüğü bir duvardı. Ancak yıllar sonra, gemiyle uzaklaşırken dökülen o yaşlar ve kitabın sonundaki o meşhur telefon konuşması her şeyi kanıtladı: Bazı aşklar "sevmiyorum" dense de bitmiyor, aksine zaman geçtikçe daha da devleşiyor.
