Bu Adam Haklı Ama Sinir Bozucu” Zorba Hakkında Dürüst Bir İnceleme...Gelin okuyun boşuna mı ?? yazdık:)
Zorba kendisine şöyle "Benim gibi adamların bin yıl yaşaması gerekirdi." Diyor..;) şimdik gelelim Zorba’ya
Zorba’yı okurken sabit bir duyguda kalmak imkânsız. Bir yerde ona hak veriyorsun, birkaç sayfa sonra sinirleniyorsun. Bazen üzülüyorsun, bazen kızıyorsun, bazen de istemeden merhamet duyuyorsun. Ve tam da bu yüzden Zorba gerçek. Çünkü gerçek insanlar ya sevilir ya nefret edilir değil; çoğu zaman aynı anda ikisi de olur.
Kendi kendime sık sık şunu sordum: Zorba gibi biri etrafımda olsa onu sever miydim? Pek sanmıyorum. Hayatına misafir olarak ilginç, ama sürekli yanında olması zor. :) :)
Zorba’nın kadınlara, Tanrı’ya, ölüme ve mutluluğa bakışı bazen rahatsız edici, bazen gülünç, bazen de insanın kalbine dokunacak kadar gerçek. O yüzden bu karakteri sevmek zorunda değilsin ama onu ciddiye almamak mümkün değil..
Kitap bize şunu anlatıyor aslında: Hayatı sadece düşünerek yaşamak mümkün değil. Anlatıcı bunun örneği. Okumuş, sorgulamış, zihni dolu ama hayatı hep bir adım geriden izliyor. Zorba ise düşünmeden yaşıyor. Sorun şu ki, ikisi de eksik. Kazancakis burada ince bir mizah yapıyor: )Biri aklını fazla çalıştırdığı için hayatı kaçırıyor, diğeri hayatı fazla ciddiye almadığı için etrafı dağıtıyor.
Zorba’nın felsefesi kulağa çok cazip geliyor: Özgür ol, korkma, yaşa, dans et.. Zorba’nın özgürlüğü başkalarına bedel ödettiğinde, okur olarak durup düşünüyorsun. Demek ki mesele “Zorba gibi yaşamak” değil, Zorba’nın cesaretini alıp onun kör noktalarını görmezden gelmemek.
Bir noktadan sonra şunu fark ediyorsun. Zorba bir yaşam koçu değil. O, anlatıcının ve bizim bastırdığımız tarafımız. İçimizdeki “sonra yaparım” diyen sese karşı bağıran, “yarın yokmuş gibi yaşa” diyen taraf. Ama Kazancakis zekice bir şey yapıyor: Bu sesi tamamen haklı çıkarmıyor. Çünkü kontrolsüz yaşamak da bir tür kaçış.
Roman boyunca yoksulluk, ölüm, kayıp gibi sert gerçekler var. Zorba bunlarla baş etmek için dans ediyor, bağırıyor, anlatıyor,içiyor, sevişiyor ..Anlatıcı ise susuyor ve düşünüyor...
Son sayfayı kapattığında büyük bir ders almıyorsun. Daha kötüsü oluyor: Kendinle ilgili rahatsız edici sorular birikiyor. Daha çok mu düşündün, yoksa daha az mı yaşadın? Zorba gibi olmak istemiyorsun belki ama onun kadar cesur olup olmadığını da sorguluyorsun. Buraya kadar okuduysan al çayından bir yudum ve de ki "hayat boştur looo".
Keyifli okumalar...
··
1 +1'leme
·356 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Rûken..
Gönderi Sahibi
Mnemosyne gerçekten de dediğin gibi duygu çeşitliliğini çok yaşadığım bir kitap oldu. Zorba tüm duyguları yaşatı bana ..soruları bol olsun merak uyandırsın ki hemen oku senin kaleminden neler çıkar benim fark edemediğim neyi fark edeceksin bende bunu merak edeceğim..😁🤭teşekür ederim beklentin boşa gitmemesine sevindim . @ByTemel in bir alıntısında dikkatimi çekti. Ve onun önermesiyle okudum iyiki önermiş burdan ona da teşekür etmek isterim ..😊😊
