Kıyamet Emeklisi ikinci cildi nihayet bitirdim.Uzun soluklu bir okuma oldu benim için ,dili ağır,anlatılanlar daha da ağır bu haliyle yavaş yavaş okumanızı da tavsiye ederim ki zaten faklı bir şekilde okuyabilir misiniz bilemem.
İlk cildin incelemesine ek olarak elbette yazacak çok şey var anladığım ve anlamlandırdığım kadarıyla artık.Zihnimde pek çok unsur dönüyor yazıya dökebilecek miyim bakalım.
İkinci cilt Aziz’in İstanbul’a geldiğinde evlilik yolunda attığı adımla,Tevhide ile birlikte geçirdiği günlerden başlar.Aziz artık 27 yaşındadır.Tevhide’yi kendi tarafında kıvama getirmeyi düşlerken eşini faklı bir yönde bulur.İlk ciltte tanıdığımız Baba’dan öğrendikleriyle teskin olmaya çalışsa da dünya hallerinin özellikle bu evlilik meselesinin herkes tarafından bilinen yönleriyle herkes gibi olmak durumuna düşmek istememesi Aziz’i ailesinden soyutlar.Herkes gibi olmaktan içten içe kaçınır.Sıradanı düşünmek ona acı verir.Tevhide’nin doğallıktan çıkması,çocukları üzerine yapmış olduğu yorumları da Aziz için kabullenilmez durumlardır.Aziz’i çelişkide gördüğümü düşündüğüm an yanılgıda olduğumu anladım bende.Aziz’in doğallıktan çıkışı ile Tevhide’nin ki bambaşka boyuttaydı.
Bu yazdıklarım kitabı okumamış okurlar için bir anlam ifade etmiyordur eminim ama okumuş olanlar anlayacaktır.
Bu ciltte Baba nın yerini Nuhu alır adeta.Aziz ile bol bol sohbet ederler.Okuyucunun Nuhu dan da alacağı çok şey vardır.Nuhu ay altı aleminden bahseder,Newton’dan dünyanın şimdiki illetlerinin hep bunlara bağlı olduğundan,dünyaya bağlılık ve zaafların bunlardan geldiğinden bahseder ve Aziz’e onun bu mânâ arayışında yardımcı olmaya çalışır lakin Aziz kesinlikle bu yolculukta tek başınadır.Aziz’in kafasında yorduğu düşünceler onda bir kopuş hali yaratır her zaman.Başlarda da söylediğim gibi Aziz dünyaya baştan mesafeli,olması gereken eylemler dışında pasif ve kurtuluşu olmayan biridir.
Sizlere şunu demeliyim ki bu kitapta bahsi geçen her karakter adeta bir filozof,hayatın felsefesini çizmiş durmuşlar normal hayatı mecburiyetten yaşayan Tevhide den başka kimse yok gibi.O bile Aziz ile konuşurken öyle cümleler kuruyor ki kendimi çok basit hissetmeme sebep oldu.
Kitabı,yazarın kalemini sevdim ben olay akışı olmadan sakin kendi içine dönük her cümlede dura dura okumak istediğiniz bir kitap varsa o kitap Kıyamet Emeklisi olsun.Sevgiyle ve kitapla kalınız.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.