Huzursuzluk, çoğu zaman büyük acılarla değil; adı konmamış bir eksiklikle gelir. Her şey yolundayken bile insanın içine çöken o sessiz ağırlık, ruhun kendine söyleyemediklerinin yankısıdır. Geceleri büyür, kalabalıkta bile yalnız hissettirir. Huzursuzluk bağırmaz; fısıldar. Ve çoğu zaman insana, içinde tamamlanmamış bir şey olduğunu hatırlatır.