Tarık Tufan'ın okuduğum ilk eseri. Öncelikle kitapta en çok beğendiğim şey, her bölüm başlangıcında farklı kitaplardan birer cümle alıntı yapmış olması.
Tarık Tufan ve kitap insanın içindeki sessiz boşlukları kurcalıyor. Kitaptaki her bir karakterin, kişiliklerini belirleyen en önemli özelliklerin altında hep yaşanmışlıkların etkisini gördüm. Kendimden bir sürü şey buldum kitapta.
Bence en güçlü karakter Sonaydı. Çünkü herkes kendini karanlıkta bırakan insanlara karşı bu kadar bağışlayıcı ve sevgi dolu yaklaşamaz. Hikayenin sonu beni şaşırtı, herkesin masum olduğuna inanmıştım.Oysa insan hem yaralı hem yaralayan, hem mağdur hem fail olabileceğini hatırlattı bana.
Güzel bir hikaye, kolay akıcı bir dil ama bence edebi yönü ağır basan bir eser değil.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.