Çok kırgın olduğum bir günden söz edecegim zamana
O kadar kırgındım ki etim kemigimden sıyrılmıştı bir anda
Söndüremedim gecenin bitkin mumunu
Gölgesi ciğerimi hançerliyordu derinden suskunluklarla
Uğultulu bir güzün buruk bir anısı
Bak burada da bu oldu içi parçalasın hatırlarken yaralarınında
Ve sıra nüfus sayımlarında sayılmayan bana gelince
Başka bir yüzün yansıması düştü içime bir anda
Unutmak gize bin uğultu
Burkulmak içten çürümekti aynalarda.
Can Seyfettin AL