Bu kitap aklıma her geldiğinde kafamda karanlık bir sisin içinde oluşmaya başlayan bir gülücük simgesi ve o simgenin gittikçe daha da belirginleşip karanlığı yenmesi canlanacak. Kitaba başladığımda müthiş bir ofansif mizah kitabı okuduğumu düşündüm. Hangi noktada mizahtan kişisel dönüşüm kitabına dönüştü anlayamadım ama sonuna geldiğimde kalbimde büyük bir “ah” bıraktı. Gerçekten de iyiliğin fikri kötülüğü dağıtabilir mi? O kadar yıl bir hastalığa adını vermiş Polyana o kadar da yanılmıyor muydu? Ben bana yeni sorular sorduran bütün kitaplarımı sevgiyle hatırlarım ve bu kitap da bu sevginin büyük bir payını alacak. İyi ki karşıma çıkmış.