“FİDAN HANIM”Edebiyat & Roman
Kitap gerçek bir hayat hikâyesinden alınarak yazılmış. 
Sinan Akyüz’ün etkileyici son romanı; benim gibi yazarın diğer kitaplarını da eğer okuduysanız,ne tür kitaplar yazdığına aşinasınızdır
Roman, ‘aşk, kayıp, vedalaşamamak ve geçmişin gölgeleriyle yüzleşme’ temalarını işliyor. Hikâyenin merkezinde, Büyükada’nın çam kokulu yollarında yaşayan Fidan adlı bir kadın. Fidan Hanım’ın yaşamı ve hissettikleri üzerinden, acıların ve söylenmemiş sözlerin yarattığı yükü aktarıyor.
Bazen bir kadının sustukları, haykırdıklarından daha ağır geliyor. Fidan da öyle, yaşadıklarını anlatamayan, anlatamadıkça içine kapanan ama yine de dimdik ayakta durmaya çalışan bir kadın. Geride bıraktıkları, kaybettikleri ve söyleyemedikleri ile bir iç hesaplaşma yaşıyor. Her adımında geçmişin izleri beliriyor karşısına. Bu söylenmemiş son sözler, tamamlanamamış cümleler ve kalp yaraları roman boyunca tekrar tekrar karşımıza çıkıyor. Bu bakımdan hikâye, yalnızca gidenlerin değil, aynı zamanda sevenlerin ve hayatta kalmaya devam edenlerin de öyküsü.
Kitapta bol bol altı çizilecek, kıymetli cümleler var. En beğendiklerimden:
‘İnsan, anılarından kaçamazdı. Kaçtığını sanardı, ama bir gün bir köşe başında anılarıyla burun buruna gelirdi.’
Ancak kitapta sürekli acıdan bahsedilmesi, insanı biraz bunaltabiliyor. Kitabın dili sade, ama duygusu ağır, hikâyesi de merak uyandırıcı.
Kısaca, Sinan Akyüz bize bu romanla şunu anlatıyor:
‘Her güçlü duruşun ardında,
görülmeyen acılar vardır.’
Sinan Akyüz’ün etkileyici son romanı; benim gibi yazarın diğer kitaplarını da eğer okuduysanız,ne tür kitaplar yazdığına aşinasınızdır
Roman, ‘aşk, kayıp, vedalaşamamak ve geçmişin gölgeleriyle yüzleşme’ temalarını işliyor. Hikâyenin merkezinde, Büyükada’nın çam kokulu yollarında yaşayan Fidan adlı bir kadın. Fidan Hanım’ın yaşamı ve hissettikleri üzerinden, acıların ve söylenmemiş sözlerin yarattığı yükü aktarıyor.
Bazen bir kadının sustukları, haykırdıklarından daha ağır geliyor. Fidan da öyle, yaşadıklarını anlatamayan, anlatamadıkça içine kapanan ama yine de dimdik ayakta durmaya çalışan bir kadın. Geride bıraktıkları, kaybettikleri ve söyleyemedikleri ile bir iç hesaplaşma yaşıyor. Her adımında geçmişin izleri beliriyor karşısına. Bu söylenmemiş son sözler, tamamlanamamış cümleler ve kalp yaraları roman boyunca tekrar tekrar karşımıza çıkıyor. Bu bakımdan hikâye, yalnızca gidenlerin değil, aynı zamanda sevenlerin ve hayatta kalmaya devam edenlerin de öyküsü.
Kitapta bol bol altı çizilecek, kıymetli cümleler var. En beğendiklerimden:
‘İnsan, anılarından kaçamazdı. Kaçtığını sanardı, ama bir gün bir köşe başında anılarıyla burun buruna gelirdi.’
Ancak kitapta sürekli acıdan bahsedilmesi, insanı biraz bunaltabiliyor. Kitabın dili sade, ama duygusu ağır, hikâyesi de merak uyandırıcı.
Kısaca, Sinan Akyüz bize bu romanla şunu anlatıyor:
‘Her güçlü duruşun ardında,
görülmeyen acılar vardır.’··
1 +1'leme
·3.184 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sinan Akyüz sanırım her kitapta bunu yapıyor. İncir kuşları da böyleydi, kitabın merkezinde acı var.
Değerli bir inceleme olmuş Funda hanım 👏👏👏
Eline sağlık güzel inceleme olmuş. Kitabı hemen listeme alıyorum 🤞
“Hikaye yalnızca gidenlerin değil aynı zamanda sevenlerin ve hayatta kalmaya devam edenlerin de öyküsü”
Bu paragrafın bana çok sevdiğim şu sözü anımsattı.
Kimse kimseyi kaybetmez. Giden başkasını bulur, kalan kendini… ( Şemsi Tebrizi)
Sanırım kitabı okurken bu sözü bir daha hatırlarım 🤗🤗