Güzellikleri vardı elbette ama bence zorlukları güzelliklerinden daha fazlaydı. Sabah okula gitmek için kalktığımda titreyerek giyinmek tam işkenceydi o sıcak yatağı bırakmak. Bulaşıklar evin kızına (bana) kitlenirdi elbette ellerim morarırdı. Temizliği ayrı sıkıntıydı. Ders çalışmak için kendi odama geçtiğimde donardım. Hayır hayır hiç özlemiyorum 😂
23 yılı soba ile geçmiş ve hiç büyümeyen bir kız çocuğu olarak, bu dünyadaki en tarifsiz sefa kaynağıymış diyebilirim.♡ Yeni nesilin kısmi bir bölümü kuzinede közlenmiş patatesin tadını, sobanın üstüne atılan portakal-mandalina kabuğunun kokusunu, pişen anne kekinin güzelliğini, güğümde kaynayan suyun taşarak kızmış zemin üzerindeki o cıssss sesini, gece tavana vuran ışığıyla uykuya dalmanın keyfini, sürüyordur, eminim. 🥹 Bizler dünleri değil, o anların hissiyatını, kokusunu özledik. 😭 Keşke büyümek için bu kadar acele etmeseydik.🥺
Çocukken odanın tavanına sobadan yansıyan ışığa bakıp hayaller kurarak uyumak, sobanın üzerinde demlenen çay ve kızartılmış ekmek, sobanın üzerine portakal kabuğu koyulduğunda yayılan o eşsiz koku ... Bu gibi güzellikleri bana yaşattığı için tabiki de severim.