·184 syf.····Okunma: 12 Şubat 2026 02:45 Ahmed Arif’i okurken gördüm ki o sadece bir düşüncenin şairi değil; Anadolu irfanının, coğrafyanın ve "bizim" olanın sesiymiş. Kitabın sonundaki hayat hikayesiyle şiirleri birleşince, o duruş çok daha anlamlı hale geliyor.
Kişisel şiir zevkim daha çok soyut, imgesel ve kavramsal derinlikten yana olsa da; Ahmed Arif’in o gür sesi, mısraların ritmi ve samimiyeti kendini kesinlikle okutuyor. Normalde somut ve gerçekçi şiir türü benim edebiyat penceremden biraz uzak kalsa da; şairin ustalığı, "Ay Karanlık" ve "Hasretinden Prangalar Eskittim" gibi eserlerin akıcılığı, aradaki bu mesafeyi kapatmaya yetti.
Kendi tarzımın dışında olsa bile, bu coğrafyanın en gür seslerinden birini tanımak ve o dağ rüzgarını hissetmek kıymetliydi.