Artık tek mümkünüm sensin.Dergi
"Beni sorarsan,
Kış işte...
Kalbin elem günleri geldi."
Yine bir kış günü... İnsanın içini şiir kadar ne ısıtabilir? Üstelik o şiirlerin sahibi bizden biri, yüreğimizin sesi, 
Gülten Akın'sa. "Evinin tavan arasında bulduğu Dostoyevski, Nazım Hikmet, Sabahattin Ali, Tolstoy kitaplarını okuması onun bütün hayatını etkiyecekti." Bir insan bir kitap okur, bütün hayatı değişir, sonra dokunduğu hayatları değiştirir. Kimimiz Gogol'un Palto'sundan çıkıyoruz, kimimiz Dostoyevski'nin Budala'sından, kimimiz Nâzım'ın 835 Satır'ından... "Çok uzaklardan geliyoruz
çok uzaklardan…"
"Ah, kimselerin vakti yok
Durup ince şeyleri anlamaya."
Bir insan,
Bir öğretmen,
Bir şair,
Bir komünist! "Gülten ve Yaşar goministlik yaptıkları, bozgunculuk çıkardıkları gerekçesiyle Ordu'nun Kumru'suna sürgün edilirler." Hayatı Anadolu'da oradan oraya sürgünle geçer, Sinop, Maraş... Gittiği her yerde insanlara dokunmaya, onlar için mücadele etmeye devam eder. İstanbul'dan yazmaz şiirlerini, Anadolu'nun en ücra köşelerinde, oradan oraya göçerken yazar. Halkın, kadının sesi, Anadolu'nun direnişi olur. Bir romantizm olarak verilen Anadolu'yu tokat gibi gerçekliğiyle çarpar insanların yüzüne! "Halk gibi yaşamadıkça, halkla beraber olmadıkça, değil öncü olmak, tek söz söylemeye haklı olmazsın."
"Sana büyük caddelerin birinde rastlasam
Elimi uzatsam tutsam götürsem
Gözlerine baksam gözlerine konuşmasak
Anlasan.
Elimi uzatsam tutamasam
Olanca sevgimi yalnızlığımı
Düşünsem hayır düşünmesem
Senin hiç haberin olmasa
Senin hiç haberin olmaz ki
Başlar biter kendi kendine o türkü"
youtube.com/shorts/1bnLD4Gn...
Bazıları kadından şair olmaz, der. Bırakalım arkadaşlar. Şiirin, şairin bedenindeki kıl sayısıyla ilgisi yoktur diyor 
Sunay Akın, Gülten Akın'dan bahsederken. Ve "onunla aynı soyadı taşımaktan gurur duyuyorum," diye bitiriyor konuşmasını. "Hiçbir şeye benzemez içimizdeki uçurum." Rasathane İşçisi ile devam ediyor Haydar Ergülen, Biraz Turgut Uyar, biraz Oktay Rifat, "Bir çekitaşı gibi üstümde zaman." Birileri mutlaka ölür, diyor Bilal Tayfur, usul usul ölüyorlar ve bakakalıyoruz ardından. Daha umut dolu Sidar Yurt, "Hayat hep, bitti dediğin yerden yeniden başlar." Ve devam ediyor: "Kadın hisseder..."
Bir 
Nilgün Marmara sözü ile son buluyor derginin bu ayki sayısı: "Borçluyuz daha çok yaşamaya."
Bir Gülten Akın şiiri de ben eklemek isterim bu vedaya...
Seni sevdim,
Seni birdenbire değil usul usul sevdim.
'Uyandım bir sabah' gibi değil,
Öyle değil nasıl yürür özsu dal uçlarına
Ve gün ışığı sislerden düşsel ovalara...
Seni sevdim...
Artık tek mümkünüm sensin.
instagram.com/reel/DSVT-_WDBU...
Gülten Akın'sa. "Evinin tavan arasında bulduğu Dostoyevski, Nazım Hikmet, Sabahattin Ali, Tolstoy kitaplarını okuması onun bütün hayatını etkiyecekti." Bir insan bir kitap okur, bütün hayatı değişir, sonra dokunduğu hayatları değiştirir. Kimimiz Gogol'un Palto'sundan çıkıyoruz, kimimiz Dostoyevski'nin Budala'sından, kimimiz Nâzım'ın 835 Satır'ından... "Çok uzaklardan geliyoruz
çok uzaklardan…"
"Ah, kimselerin vakti yok
Durup ince şeyleri anlamaya."
Bir insan,
Bir öğretmen,
Bir şair,
Bir komünist! "Gülten ve Yaşar goministlik yaptıkları, bozgunculuk çıkardıkları gerekçesiyle Ordu'nun Kumru'suna sürgün edilirler." Hayatı Anadolu'da oradan oraya sürgünle geçer, Sinop, Maraş... Gittiği her yerde insanlara dokunmaya, onlar için mücadele etmeye devam eder. İstanbul'dan yazmaz şiirlerini, Anadolu'nun en ücra köşelerinde, oradan oraya göçerken yazar. Halkın, kadının sesi, Anadolu'nun direnişi olur. Bir romantizm olarak verilen Anadolu'yu tokat gibi gerçekliğiyle çarpar insanların yüzüne! "Halk gibi yaşamadıkça, halkla beraber olmadıkça, değil öncü olmak, tek söz söylemeye haklı olmazsın."
"Sana büyük caddelerin birinde rastlasam
Elimi uzatsam tutsam götürsem
Gözlerine baksam gözlerine konuşmasak
Anlasan.
Elimi uzatsam tutamasam
Olanca sevgimi yalnızlığımı
Düşünsem hayır düşünmesem
Senin hiç haberin olmasa
Senin hiç haberin olmaz ki
Başlar biter kendi kendine o türkü"
youtube.com/shorts/1bnLD4Gn...
Bazıları kadından şair olmaz, der. Bırakalım arkadaşlar. Şiirin, şairin bedenindeki kıl sayısıyla ilgisi yoktur diyor Sunay Akın, Gülten Akın'dan bahsederken. Ve "onunla aynı soyadı taşımaktan gurur duyuyorum," diye bitiriyor konuşmasını. "Hiçbir şeye benzemez içimizdeki uçurum." Rasathane İşçisi ile devam ediyor Haydar Ergülen, Biraz Turgut Uyar, biraz Oktay Rifat, "Bir çekitaşı gibi üstümde zaman." Birileri mutlaka ölür, diyor Bilal Tayfur, usul usul ölüyorlar ve bakakalıyoruz ardından. Daha umut dolu Sidar Yurt, "Hayat hep, bitti dediğin yerden yeniden başlar." Ve devam ediyor: "Kadın hisseder..."
Bir Nilgün Marmara sözü ile son buluyor derginin bu ayki sayısı: "Borçluyuz daha çok yaşamaya."
Bir Gülten Akın şiiri de ben eklemek isterim bu vedaya...
Seni sevdim,
Seni birdenbire değil usul usul sevdim.
'Uyandım bir sabah' gibi değil,
Öyle değil nasıl yürür özsu dal uçlarına
Ve gün ışığı sislerden düşsel ovalara...
Seni sevdim...
Artık tek mümkünüm sensin.
instagram.com/reel/DSVT-_WDBU...·
1.402 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
