Hayatımın her zamandan daha yoğun olduğu bir zamanda başladığım, bu sebeple bir iki öykü okuyarak yavaş ilerlediğim ancak aslında bir solukta hepsini bitirivermek istediğim öykü kitabıdır.
Yazarla yeni tanıştım ama çok sevdim. Üslubunun yalınlığını, hangi duyguyu vermek istiyorsa onu sündürmeden okura geçirmesini ve istediğinde taşı gediğine yerleştirmesini de.
Ve az önce "böyle" öyküsünü okudum. birinin ardından hayatın nasıl aktığını anlatmış. Öykü bitti Sela başladı. Gerçekten başladı. Ve sabahın hayrı bile uyanmamışken hiç olmadığı kadar derin bir yerde ölümü hissettim. Bir gün varsın sonra yok. Mesele bensem sorun yok ama kalan olmak çok korkutuyor. Kalanın acısını hiç üzüldüm dedirtmeden iliklere kadar işletmiş yazar.
Mevsim Yenice