Ne kadar hüzün geçmişse dünyadan
Ne kadar acı geçmişse yaşayacağız
Hepsini yeniden, bir bir dünyada
Dünyadan ve dünyayla sana sığınırım
Acılardan ve hüzünlerden değil
Kaçmalardan ve korkulardan değil
Çünkü bir güçtür sıcaklığın kollarıma
Çünkü kanları, kanları, kanları hatırlarım
Çünkü ölülerimiz toplanacaktır
Ve yüceltilecektir bir mavide...
Bu kitapla ilgili enteresan bir durum var; diğer ülkelerdeki basımlarında da benzer bir durum olduğunu tahmin ediyorum. Kitabın kapağı, önsözü ve arka kapak yazısı baştan başa spoiler içeriyor. Hatta Türkçeye ilk çevirisi, yanılmıyorsam, "İki Yüzlü Adam" ismiyle basılmış.
Fakat kitabı okuduğunuzda bu iki karakterin birbirinden farklı kişiler olarak anlatıldığını, kitabın sonunda ise gizemin çözüldüğünü görüyorsunuz. Yani yazar apaçık bir gizem yaratmış; bu roman biraz da "Katil kim?" öyküsü. Zaten hikâyeyi ne Dr. Jekyll'ın ne de Mr. Hyde'ın gözünden izleyebiliyoruz; üçüncü kişilerin perspektifinden takip ediyoruz, ta ki kitabın sonuna kadar. Hiçbir ön araştırma yapmadan, kapağına bile bakmadan açıp okumak ne kadar hoş ve etkileyici olurdu, düşünmeden edemiyorum.
Ayrıca ben bu romanı "çoklu kişilik bozukluğu"nu anlatan psikolojik bir roman zannediyordum ama fantastik yönü ağır basıyor. "İksir" mevzusunun bir sebebinin de Mr. Hyde'ı görenlerin onu tanıyamaması, Dr. Jekyll ile yaş ve dış görünüş olarak benzetememesi amaçlı olduğunu düşünüyorum.
Ama en kötülerimizin bile her türlü yoldan çıkarıcı şeye karşın metanetlerini belirli ölçüde de olsa korumalarını mümkün kılan o dengeleyici içgüdülerden kendimi bile isteye sıyırmıştım ve benim durumumda azıcık yoldan çıkarılmak bile yıkım demekti.
Halkın gözündeki saygınlığının yüküyle gönülsüzce yaşayıp giderken, bir anda toy bir delikanlı gibi üstündekileri çıkarıp atarak özgürlük denizine balıklama dalan ilk kişiydim.