Bu kitabı okurken iki ayrı benlik yaşadım.
Birinci ben:
“Ne kadar doğru söylüyor! İnsan gerçekten yargıyla iletişimi zehirliyor.”
İkinci ben:
“Tamam anladık Marshall, bir daha anlatmana gerek yoktu.”
Evet, dürüst olayım: Kitap yer yer tekrar ediyor.
Aynı fikri farklı örneklerle, farklı hikâyelerle, farklı diyaloglarla tekrar tekrar anlatıyor. Bir noktadan sonra “mesaj alındı” diyorsunuz ama kitap hâlâ anlatmaya devam ediyor.
Ama…
Tam da o tekrarlar sayesinde insan kendini yakalıyor.
Şiddetsiz İletişim bana yeni bir dil öğretmedi belki ama mevcut dilimin ne kadar yargı dolu olduğunu fark ettirdi. Gözlem ile değerlendirme arasındaki farkı, suçlamanın arkasındaki ihtiyacı, “haklı olmak” ile “anlaşılmak” arasındaki mesafeyi…
Kolay bir kitap değil.
Akıcı roman gibi de değil.
Ama ilişkileri olan herkes için (yani hepimiz için) ayna niteliğinde.
Sonuç olarak:
Biraz uzun.
Biraz tekrar ediyor.
Ama faydalı.
Ve insanı yer yer rahatsız edecek kadar dürüst.
Belki de en kıymetli tarafı bu.
Şiddetsiz İletişimMarshall B. Rosenberg