Bazı kitaplar vardır; siz hazır değilseniz kapıyı yüzünüze usulca kapatır. Bu kitap benim için tam olarak öyleydi.
Hikâye, disiplinli ve saygın yazar Gustav von Aschenbach’ın zihinsel yorgunluk ve içsel sıkışmışlıkla çıktığı Venedik yolculuğuyla başlıyor. Bu yolculuk bir tatilden çok, ruhunun kıyısında dolaşma hâli. Metin bu noktaya kadar benim için pek akmadı. Ancak otelde karşılaştığı Tadzio adlı gençle birlikte anlatının yönü değişiyor. Aschenbach’ın güzelliğe, estetiğe, gençliğe ve ulaşılmaz olana duyduğu hayranlık yavaş yavaş saplantıya dönüşüyor. İşte tam burada hikâye benim için farklı bir hal aldı.
Yine de metin fazla dramatik, fazla melankolik ve fazlasıyla içsel. Hayranlık uyandırıyor ama aynı zamanda da yoruyor. Bu kitabı yıllar önce okusaydım muhtemelen çok severdim; bugünse okuma zevkimi pek yansıtmıyor.
Sevmedim diyemem, bayıldım da. Daha çok: “Seni anlıyorum ama şu an aynı yerde değiliz.” Bazı kitaplar zamanını bekliyor.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.