Kitap kimliksizlik ve bürokratik sonu gelmez temaları üzerinden modern insanın çaresizliğini anlatsa da abartılan bir kitap. Kitap boyunca K.’nın bir türlü varamadığı o merkez, derin bir gizemden ziyade bitmek bilmeyen diyaloglar sonuçsuz yan karakter hikayeleri ve tekrara düşen bir durağanlık sarmalı sunup durur bu da eseri sarsıcı bir anlatıdan çok, sabır sınayan bir metne dönüştürür ha belki de yazarın amacı budur ama bunu başka yollarla da pekala yapabilirdi bunun için bu kitabın çok iyi olduğunu düşünmek yazardan dolayı olsa gerek. İlla ki bu kitaba çok büyük anlamlar yükleyen her boşluğa devasa anlamlar yüklemeyen kişiler kitabın itibarını şişirse de aslında elimizde olan şey bir sona ulaşamayan ve okuyucuyu da karakterle birlikte o kasvetli bataklıkta boğan bitmemiş bir taslak. Bu yüzden eserin hissettirdiği klostrofobiyi sanatsal bir zirve olarak görmeyenler için Şato, sadece sonu gelmeyen bir yürüyüşten ibarettir. Aşkıma ilk önerdiğim kitap bu olduğu için özür dilerim. 🩵
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.