Maggie O'Farrell 
Hamnet
Kaynağını tarihi gerçeklerden temel alarak kurgulanmış bu eserde; bir kadının ve bir adamın hayatlarını birleştirmeleri, kendilerine bir gelecek inşa etmeleri, erkek karakterin aldığı radikal bir karar, kadın karakterin yaşadıkları derken bir talihsizlik baş gösteriyor; haneye bir hastalık, bir ölüm yıldırım hızıyla düşüveriyor ve hem karakterleri hem okurları yasa boğan bir trajedi sahneleniyor.
• Bir hayatı bırakıyor; yeni bir hayata başlıyor. Artık her şey olabilir. (Sayfa 94)
• ... kafasının içinde kendine yer açmak için itişip kakışan bir sürü, çok fazla düşünce var. (105)
• Yetişkinlerin dünyası o an Hamnet'e öyle akıl karıştırıcı, karmaşık, öylesine kaypak görünüyor ki. O dünyada kendi yolunu nasıl bulacak? (Sayfa 118)
• "Kayboldum. Yolumu kaybettim." (Sayfa 149)
• Verilen şey her an geri alınabilir. Acımasızlık ve yıkım her köşe başında, sandıkların içinde, kapıların ardında seni bekliyor... (Sayfa 155)
• ... Onsuz nasıl yaşar ki? Yaşayamaz. (Sayfa 158)
• ... Lütfen, diyor ona, zindan gibi gelen kafatasının içinde, lütfen geri dön. Sana ihtiyacım var. Lütfen. (Sayfa 182)
• Agnes; Lütfen, lütfen, Hamnet, gitme, bizi bırakma, diye fısıldıyor. (Sayfa 199)
• "Sakın beni unutma." (Sayfa 293)
Agnes karakteri inanılmaz bir kadın. Eşine, çocuklarına ve kardeşine duyduğu saygı ve sevgi. Hele çocuklarına olan sevgisi, yaşanan trajedi ve özellikle sonrasındaki yas sürecini öyle güzel kaleme almış ki yazar; bu annenin yüreğinde olanları, bir nebze de olsa kendi yüreğinizde, acısını kendi ruhunuzda duyumsuyorsunuz.
Erkek karakter, baba, eş, Latince öğretmeni... İsmi hiç anılmıyor. Eşine sevgisi, verdiği kıymet eserin başlarında öyle güzel, öyle imrenilesi ki. İlerleyen kısımlarda naçizane görüşüm ile uyuşmuyor ilk sayfalardan tanıdığımız bu karakter. Haneye giren ölümün dördüncü gününde gidebilmesi, karısını içine düştüğü buhranda bırakabilmesi, karısının şüphelendiği bir konu... Bunları okumak beni öyle üzdü ki. Eserin sonunda net bir çıkarım yoktu üstü kapalı bahsettiğim konuya dair, lakin gönlümü iyi olan taraftan düşünmek suretiyle rahatlatmak istemekteyim.
Bartholomew öyle sağlam bir karakter ki. Kardeşinin her daim yanında, arkasında dağ gibi duran biri. Yalnız Agnes değil, ben bile onun için, sırtını gönül rahatlığıyla yaslayabildiği biri olmasına inanılmaz sevindim.
John ve Joan, ikisi de iğrenç karakterler. Mary genel olarak tolere edilebilir bir karakterdi. Hatta yer yer Agnes için faydalı olmuş da bir karakterdi diyebiliriz.
Minik Hamnet... Vefalı, düşünceli, aklı zehir gibi Hamnet. İkizi Judith'i dünyalara değişmeyen Hamnet. Canım çocuk.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.