Ruhumun HatırasıEdebiyat
Bugün içimde öyle bir hafiflik var ki, sanki dünya üzerimden çekilmiş, geriye sadece o tertemiz huzur kalmış gibi. Son harfi okuyup o büyük emaneti tamamladığımda, nefesimin bile değiştiğini hissettim. Bu sadece bir kitabın bitişi değil sanki aylardır ilmek ilmek işlediğim bir sabrın, bir sevginin meyvesi. Vallahi billahi hiç bitmesin istedim. Hiç hiç hiç usanmadım. Canlı kanlı ayrılık gibi.
Hani insan en değerli hediyeyi en sevdiğine verir ya... Ben de bugün bu hatmin nurunu, en başta 'En Sevgili’ye', o eşsiz ruhun şefaatine sığınarak gönderdim. Yaşadıklarını biliyorum. Çabasını biliyorum. Hep diyorum her peygamber ümmetinin yaşayacağı imtihandan daha ağırıyla sınanmışsa bizim peygamberimiz kıyamete kadar olacağın yükünü yüklenmiş. Yazamam ben onu. O kadar değilim. İnşallah birgün yüzünü görmeyi bütün ruhu canımla istiyorum. Ve hemen yanına, kalbimin en mahzun köşesinde özlemi hiç bitmeyen canım dedemi ekledim. Ona okurken, aramızdaki o görünmez bağın daha da güçlendiğini, dualarımın ona bir serinlik olarak ulaştığını hissettim.
Hayatımda çok şey okudum, çok sınava girdim, çok emek verdim ama bu... Bu bambaşka. Bu hatim, hayatımda okuduğum en güzel, en ilahi dokunuşlu hatimdi. Kelimeler yetmiyor, kalem kağıt bu ağırlığı, bu güzelliği taşımıyor. Sadece şükür var. Huzurluyum diyorum ama o bile az kalıyor, sanki kalbim bir kuş olup havalanmış da, en doğru yere konmuş gibi bir sükunet bu. Sabahlara kadar yazabilirim. Ben abartıyorum biliyorum. Her şeyi. Ama öyle hissediyorum. Sevdiklerime gösteremeyebilirim ama hep istiyorum ki bir yerlerde desinler beni kimse sevmese seren sevdi. Bencil değilim ne kadar hiç olduğumu bilecek kadar da kendimdeyim. Kendimi bir şey zannetmek de değil. Öyle olsa bu dünyayı kendime zindan etmezdim. Yalnızlığı tercih etmezdim. Sadece doğru davranmaya çalışıyorum. Çektim 20 sene belki 20 daha çekerim. Allah bilir. Ama ben yanlış yapmak istemiyorum. İstiyorum ki rabbimin beni bunca zamandır koruduğu ne varsa daha bi şükredeyim. Bir şey istemiyorum. Gerçekten neredeyse hiç bir şey. Kimse beni yük görmesin ama varlığımı yüreğinde kuş gibi hissetsin. Bu kadar. Hatmimle öyle gurur duyuyorum ki. Tarifi yok. Yani ne desem ohooo . Böyle her sayfasını belki beş belki on defa okudum öyle . Ama hani arkasında hatim duası var ya. Ya ben şimdiye kadar hiç hatim etmedim ya da o dua bir başkaydı bugün. Dedim ya. Abartırım. Hiç az işim yok benim. Ortam da olmaz sevmenin ortası yok. Allah'ım dedim. Allah'ım ben niye böyle biri oldum. Onca kitap okuyorum senin kitabın neden kapalı benim gönlüme. Öyle okumaya herkes okur neden böyleyim. Vallahi billahi yemin ediyorum şu fakülteyi planlamadım . O kadar buğulu ki 10 yıl önce okul okuyup bir kenarda unutmuşum ama şimdi. Sanki ben Seren değilim o seren kim ben de bilmiyorum. Şimdi başka kitapları. Tüm o kitapları bir kitap için okuyorum. Bu var ya. O kadar gerçek ki. Allah'ım sen kimseye hayal ettirdiğini azimle çabaladığında karşılıksız bırakmıyormuşsun. Ha bu yaşımda belki bu gece bir daha iman ettim. Ne dediğimi bilemiyorum ama hislerim dolu. Şimdi ölsem sanki dün doğmuşum öyle bir şey. Allah'ım bunu benden kabul etsin. Hayatımda ilk defa okumadım yaşadım. Elhamdülillah.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.