Cadı-Hüseyin Rahmi Gürpınar
Kocasının ölümüyle dul kalan Fikriye Hanım'ı, onu evinden göndermek isteyen yengesi ve kılavuz, birkaç kez evlenmiş ve rahmetli ilk karısından olan iki çocuğuyla yaşayan Naşit Nefi Efendi ile evlendirme niyetine girerler. Ancak bu adamın çocuklarının annesinin hortlamış olması gibi bir kusuru vardır.
Kitapta, yazıldığı dönem hakim olan kadınları küçük görme fikrini sıklıkla görüyoruz. Daha ilk sayfalardan kendini hissettiren bu düşünce, sayfa 94'te Naşit Nefi Efendi'nin erkeğin kadınlardan dinen ve aklen üstün olduğunu, hukukun kadınlara evlilikten başka sağladığı bir hak olmadığını belirtmesiyle beraber dönemin zihin yapısını açık bir şekilde gözler önüne seriyor. Aynı zamanda kitabın sonunda yaptıklarının kadın olmaları sebebiyle mazur görülmesi gerektiğinin istenmesi, kadınların aklı ermeyen, mantıklı hareket edemeyen bireyler olerak görüldüğüne işaret ediyor.
Romanda doğaüstü varlıklar konu ediliyor. Bu konu üzerinden halkın batıl inançları anlatılırken aynı zamanda yazar, halkın bu batıl inançlarını eleştiriyor. Konunun felsefi boyutlarını da anlatıyor.
(spoiler?)Ben kitabı beğendim kendini kolaylıkla okutuyor. Ne kadar benim inançlarıma ters düşse de, bende cadının gerçekten Binnaz Hanım olduğuna inanmıştım. Keyifli bir kitaptı ancak kadınlara karşı küçük düşürücü söylemler rahatsız edici derece de fazlaydı. Efendinin kimse onunla evlenmek istemediğinde kadınsızlıktan sıkıntıya düşmesi, kadınları aklen eksik birer obje olarak görmesi kitabın en dikkat çekici ve rahatsız edici kısımlarından biriydi. Yazar hakkında kesin bir kanıya varabilmek için diğer kitaplarına da şans vereceğim. Yazım dilini beğendim.
"Tatlı görünen ne kadar gülücükler vardır ki her biri gizli bir iğrençliğin, alçakça bir isteğin aldatıcı yaldızı demektir."
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.