Sessizliğin İçinde Saklı Bir AşkEdebiyat
Bu kitabı bitirdiğimde içimde garip bir sessizlik kaldı. Gürültülü bir dram değil; bağırmıyor, ajitasyon yapmıyor. Ama insanın içine işleyen, yavaş yavaş ağırlaşan bir hikâye anlatıyor.
Raif Efendi’yi ilk başta sıradan, silik bir adam gibi görüyorsunuz. Hatta biraz sinir bozucu bile gelebiliyor. İş yerinde ezilen, evinde değeri bilinmeyen, kendi içine kapanmış biri. Ama günlüğünü okumaya başladığınızda her şey tersine dönüyor. Meğer o sessizliğin altında koca bir hayat, koca bir aşk, koca bir kırılma varmış.
Maria Puder karakteri ise alıştığımız kadın karakterlerden çok farklı. Güçlü, bağımsız, net. Raif’in hayranlığı sadece bir aşk değil; biraz da kendine duyduğu eksikliğin yansıması gibi. Onun karşısında Raif’in kırılganlığı daha da görünür oluyor. Berlin bölümlerinde atmosfer çok iyi yansıtılmış. Soğuk, gri ama bir o kadar da romantik.
Beni en çok etkileyen şey şu oldu: Bu aslında büyük bir aşk hikâyesi değil; büyük bir suskunluk hikâyesi. İnsan bazen hayatının en önemli duygusunu kimseye anlatamadan yaşayıp bitirebiliyor. Ve sonra geriye sadece bir defter kalıyor.
Kitap bana şunu düşündürdü: Bir insanı dışarıdan gördüğümüz haliyle yargılamak ne kadar kolay, ama iç dünyasını bilmeden ne kadar eksik. Raif Efendi’ye başta duyduğum sabırsızlık, kitabın sonunda yerini derin bir merhamete bıraktı.
Dili sade ama etkisi güçlü. Abartı yok, dramatik süs yok. O yüzden daha gerçek geliyor. Bitirdiğimde “çok büyük bir olay oldu” demedim; ama günlerce aklımdan çıkmadı.
Eğer bir aşk hikâyesi arayan biri olarak başlarsanız, belki beklentiniz farklı olabilir. Ama bir insanın iç dünyasına, yalnızlığına ve kaybolmuşluğuna tanıklık etmek istiyorsanız, bu kitap uzun süre sizinle kalıyor.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.