Rasim Özdenören bu kitapta insanın iç dünyasını sakin ama derin bir dille anlatıyor. “Yüzler” sadece görünen yüzleri değil, saklanan duyguları ve çelişkileri de gösteriyor. Her hikâyede başka bir insanla karşılaşıyor gibi olsam da aslında insanın ortak yalnızlığına tanık oldum.
Anlatım yalın ama düşündürücü. Büyük olaylar yok; küçük anların içindeki büyük kırılmalar var. Okurken yavaşlamayı, satır aralarını fark etmeyi gerektiriyor.
Bu kitap bana şunu hissettirdi: İnsan tek bir yüzden ibaret değil. Ve bazen en zor olan, kendi yüzümüzle yüzleşmek.