Yazar:
Rasim Özdenören
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
Eylül 2017
Yayınevi:
İz Yayıncılık
ISBN:
9789753553919
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2022 16. kitabı
Hayatın içerisinde insanın başına gelen / gelebilecek her olay karşısında; kişinin tutum ve davranışlarının, olay karşısındaki ilk tepkilerinin ne olduğu veya olabileceği anlatılmakta kitapta. Yüzler; ‘Hasetçinin Yüzü’, ‘Kibrin Yüzü’, ‘Koğucunun Yüzü’…. vs. gibi başlıklarla insanların bu hallerde nasıl davranıyor oldukları eksiksiz bir şekilde verilmiştir. Kitabı okurken insanın burada bahsedilen kimliklerle kendi kendini analiz etmemesi elinde değil.
Yazar kitabında “O gün bir takım yüzler ağarıp,bir takım yüzler de kararır.(Ali İmran/106) ayetinden hareketle bize bir takım yüzler çizer . Kitaptan sonra çevrenizdeki insanların yüzlerine baktığınızda, yazarın çizdiği yüzleri oturtmaya çalıştığınızı hissedeceksiniz.
Rasim Özdenören bu kitapta insanın iç dünyasını sakin ama derin bir dille anlatıyor. “Yüzler” sadece görünen yüzleri değil, saklanan duyguları ve çelişkileri de gösteriyor. Her hikâyede başka bir insanla karşılaşıyor gibi olsam da aslında insanın ortak yalnızlığına tanık oldum.
Anlatım yalın ama düşündürücü. Büyük olaylar yok; küçük anların içindeki büyük kırılmalar var. Okurken yavaşlamayı, satır aralarını fark etmeyi gerektiriyor.
Bu kitap bana şunu hissettirdi: İnsan tek bir yüzden ibaret değil. Ve bazen en zor olan, kendi yüzümüzle yüzleşmek.
Farklı insan yüzlerinin önümüze serildiği bir kitap.
Okurken hayatta yüzleri birbirine karıştırdığımızı görebilriz.
Her karışıklık beraberinde bir yanlış anlaşılmayı getirir.
İki yüzlü denir ya hep. Aslında yanlış. İnsanın o kadar çok yüzü var ki kendisi bile bilmiyordur sayısını.
Okurken insanın kendini tahlil edebilmesine fırsat tanıyor bu kitap.
Acaba biz hangi yüzlere sahibiz?
Belki de yüzsüz(!) olmak en iyisidir.
Farklı insan tipleri üzerine yazılmış denemelerden oluşan bu eser, bir nevi insanın kendine yolculuğu gibi de sayılabilir. Hangimizin hayatında bu yüzlerden biri yok ki!..
Yüzler genel olarak insanların huylarının yüzlerine sirayet etmesini çok güzel bir şekilde anlatıyor . Dünya klasiklerinden birkaç roman kahramanını da analiz ediyor . Kısa deneme yazıları olarak yazılmış fakat hikaye tadında olmuş . Beni en çok etkileyen ise Ebu Cehil , Ebu Leheb ve Ebu Talip hakkında yaptığı tasvirlerdir . Allah üstada Gani Gani rahmet eylesin mekanı cennet olsun
ilginç bir deneme kitabı. bazen bir tanıdık roman kahramanını bazen de bir hali veya tavrı ele alan ve her yönüyle şiddetli analize muhatap tutan farklı bir deneyim. karıştırılan kavramları ayırt etme fırsatı sunarken, insanın kendini de tartmasını sağlayan etkileyici bir kitap.
Türk öykücülüğüne ve düşünce dünyasına yeni fikirler ve boyutlar kazandırarak unutulmaz eserler veren Rasim Özdenören, öykü ve düşüncedeki istikrarlı ve güçlü konumuyla kendinden sonra gelen pek çok yazarı etkiledi. Türkçeyi doğru ve güzel kullanmadaki mahareti, insan ruhunun sırlarına vâkıf olması, gözlemciliği, ayrıntıları yakalamadaki ustalığı, dilde ve muhtevada yerli duruşu her kesimde kabul gördü. Öyküleri; özetlenemez oluşuyla, her defasında yeniyi ve yenilenmeyi yakalamasıyla dikkat çekti. Benliğimizi, bilincimizi tazeleyen, okuyucusunu tekraren kendine çağıran metinler ortaya koydu. Toplumdaki değişmeyi, yabancılaşmayı, uyumsuzluğu, modern çağın insanının dramını ve trajiğini sergilemedeki başarısıyla özgün bir yere sahip oldu. Bu özellikleriyle edebiyat ve düşün dünyamızın bilgesi olarak anıldı. Türk öykücülüğünün ve deneme yazarlığının gelmiş geçmiş en usta kalemlerinden biri olarak temayüz etti.
Özdenören, keskin gözlemciliğinin ürünü olan bu kitabında ‘yüzler’ çiziyor okuruna. Bozguncunun, büyüklenenin, alaycının, kaltağın, korkağın... yüzlerini. Böylece şeytan ve kötülük kavramı edebiyatın “teşhis” edici gücüyle somutlaşıyor. Bu yazılarda “o gün kararacak olan yüzler”, “ağaran yüzler”in bir kontrpuanı gibi resmediliyor. Edebî metinlerde hayale büründürülen birçok portre onun kalemiyle yeniden üretilip ahlakî alanın belli prototiplerine dönüştürülüyor. Othello’nun şeytanı, Sait Faik’in hiçbir zaman doğmamış garip çocuğu, idam mahkûmunun infazdan önceki yüz ifadesi, Ebu Cehil’in hasetçiliği, Ebu Talib’in bahanesi, Hamlet’in kulağına gelen fısıltılar, İvan Karamazof’un içinde yekinen hayalet, Raskolnikof’un ürettiği cinayet gerekçeleri... Bu yazıların dramatik ögeleri olarak belirli ahlakî temalara göndermede bulunuyor. Yazarın kalkış noktası Âl-i İmrân
Ölçüt olarak 'olan'ın farkına vardırması ve bakış açısını zenginleştirmesi olarak alırsak başarılı bir eser diyebilirim. İlk birkaç bölümde sonuçları itibariyle olayları 'saçma' olması yönünden incelemiş yazar. Mesela intihar eyleminin saçmalığı.
Yüzler doğrudan insan sureti değil de yapılan eylemlerin sonuçlarının belirginleştirilmesi anlamında, yüz-yön-cihet-bakış açısı anlamlarında kullanılmış bir kelime. Ve böylece farkına varmadığımız birçok yüzü ve tanıdığımız bazı yüzlerin zihnimizde belirginleşmesine katkı sağlıyor. Bazen de belli olan yüzlerin evvelini yani oluşumunu, arka planının çözümlemesini yapıyor.
Hayatın içinden çektiği fotoğrafları önümüze getiriyor ve bize tanıtıyor. Bu kitabı iyi okuduğunuzda belki siz de karşılaştığınız yüzlerin profillerini çıkartıp ortaya koyabileceksiniz. Tasavvurunuzu keskinleştirebileceksiniz. Belki de kendi yüzünüzü bulacaksınız. Ben buldum. Bahanecinin yüzü. :)
Değerlendirmelerinde hukuk eğitimi almış olmasının etkisi var ve dini anlatıları da kullanıyor. Raskolnikof, Othello, Hamlet, İvan Karamazof gibi dünya klasiklerinin kahramanları üzerinden de yüzler ortaya koyuyor.
Yazar Hakkında
Rasim ÖzdenörenYazar · 51 kitap
Rasim Özdenören, Türk öykü ve deneme yazarıdır. İlk ve orta öğrenimini Maraş, Malatya, Tunceli gibi Güney ve Doğu şehirlerinde tamamladı. İ.Ü. Hukuk Fakültesini ve İ.Ü.Gazetecilik Enstitüsü'nü bitirdi. Devlet Planlama Teşkilatı'nda uzman olarak çalıştı. Bir ara araştırma amacıyla ABD'nin çeşitli eyaletlerinde, 1970-1971'de iki yıl kadar kaldı. 1975 yılında Kültür Bakanlığı Bakanlık Müşavirliği görevine geldi. Aynı bakanlıkta bir yıl da müfettişlik yaptı. 1978'de istifa ederek ayrıldığı devlet memurluğuna bir süre sonra tekrar döndü. Çok Sesli Bir Ölüm ve Çözülme adlı hikayeleri ayrıca TV filmi yapılmış, bunlardan ilki, Uluslararası Prag TV Filmleri Yarışmasında jüri özel ödülünü almıştır.
Rasim Özdenören'in, Türk edebiyatında adını duyurmaya başladığı yıllar, köy romancılığının etkisinin artık azalmaya başladığı, varoluşçu yazarların etkisinin daha fazla hissedildiği yıllardır. O yıllarda roman ve öykü yazarları genel olarak Batı kaynaklı bir anlayışla, sanki dışarıdan bakan bir gözle eserlerini yazmışlardır. Özdenören ise daha çocukluğunda Anadolu'nun birçok ilini gezerek, orada yaşayarak, köyünü, kasabasını, şehrini tanıyarak, kendisine ';ayrıntı avcısı' dedirtecek bir özellik ve güçlü bir tasvir yeteneğiyle, insanın evrensel yanlarını öne çıkararak yazmıştır öykülerini. Yazar, gençliğinin ilk yıllarından itibaren kendine edebiyatı ciddi bir meşale olarak seçen insanlardan oluşan bir arkadaş grubuna dahil olmakla, sonraki yıllarda şekillenecek edebi şahsiyeti için çok önemli bir zemin bulmuştur. Bu arkadaş grubu Özdenören'in anlaşılmasında kilit konumdadır. Çünkü Özdenören'in okumaları, edebi ilgileri büyük oranda bu arkadaş grubunda şekillenmeye başlamış; sonraki yıllarda tanıştığı Sezai Karakoç'un etkisiyle bir bütünlük kazanmıştır. Özdenören'in Amerika'ya gidip orada iki yıla yakın bir süre kalması vesilesiyle çağdaş dünyanın en önemli merkezini tanımasının da eserlerine olumlu yansımaları olmuştur. O, yerli olmak nedir, bu nasıl gerçekleştirilir, sorularının cevabını öyküleriyle vermiş bir yazardır. Hikayelerinin kahramanları, çevremizde rahatlıkla görebileceğimiz, dokunabileceğimiz kişilerdir.
Rasim Özdenören, gerek denemelerinde gerekse öykülerinde, meselenin anlatmak olduğunu ilk öykülerinden başlayarak kavramış bir yazardır. O, İslami kimliğiyle tanınan bir öykücü olmasına rağmen öykülerinde hiçbir zaman, dönemindeki birçok yazarda görüldüğü gibi, inandığı şeyleri okuyucusuna dayatmamış, vermek istediği mesajı öyküyü örselemeden, akışı ve yapıyı bozmadan anlatmayı bilmiştir. Anlatırken de dili ustaca kullanmış, yer yer de adeta şiir yazmıştır.
