Unutma Dersleri, benim Nermin Yıldırım’la tanıştığım ilk kitabı.Bana hafızanın sandığımız kadar güvenilir olmadığını ve bazen unutmanın da bir hayatta kalma biçimi olabileceğini düşündüren bir roman oldu. Nermin Yıldırım, bu kitapta geçmişle hesaplaşmayı büyük olaylar üzerinden değil, insanın içindeki küçük ama derin kırılmalar üzerinden anlatıyor.
Romanın merkezindeki “unutma” fikri çok etkileyici. Hep hatırlamanın kıymetli olduğunu düşünürüz ama bu kitapta unutmanın da bir tür merhamet olabileceği gösteriliyor. İnsan bazen bazı anıları taşıyamıyor. Özellikle travmatik ya da acı dolu anlar, zihnin bir köşesinde saklanmak yerine silinmek istiyor. Kitap bu noktada psikolojik bir derinlik kazanıyor.
Karakterin iç dünyası oldukça yoğun. Okurken olaylardan çok duyguların peşinden gidiyoruz. Geçmişle bugün arasında gidip gelen anlatım, insanın kendi zihnindeki karmaşayı da yansıtıyor. Bu yüzden roman yer yer hüzünlü, yer yer melankolik ama hiçbir zaman yapay değil. Duygular doğal bir akış içinde ilerliyor.
Nermin Yıldırım’ın dili sade ama duygusal katmanları güçlü. Özellikle iç monologlar çok etkili. Bazı cümleler var ki, insanın kendi hayatından bir şey yakalamasına neden oluyor. Bu kitap bana, unutmaya çalıştığım ama aslında içimde hâlâ yaşayan anıları düşündürdü.
Unutma Dersleri, büyük dramatik olaylarla sarsan bir roman değil; daha çok içe doğru bir yolculuk. Sessiz, sakin ama etkisi uzun süren bir kitap. Bittikten sonra insan bir süre kendi hafızasını kurcalamak istiyor.
·
797 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.